Учора нарэшце бачыў сон. Упершыню за доўгі час. Калі нарэшце заснуў. Пад ранак.
Нават сны я не магу нармалёва пабачыць ні пра што іншае… У сэнсе - ні пра каго.
І скончыўся сон нічым. Як і павінна было быць. Усё як заўжды.
Иди через лес, иди через ягоды, сосновые иголки
К радуге на сердце.
Я пойду за Тобой,
Я буду искать Тебя всюду до самой
До смерти…
——————————————–
© Сплин
The URI to TrackBack this entry is: http://renessaince.blogsome.com/2006/06/27/p46/trackback/
Пакуль ніхто нічога не прыдумаў сказаць.
RSS стужка камэнтароў да гэтага запісу.
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve