пост-дзень_Незалежнасьцi
Учарашнi дзень быў перанасычаны эмоцыямi ды падзеямi. Вярнуўся нарэшце з адпачынку з гiстарычнае радзiмы другi начальнiк, што ня ёсьць гут. На працы - вяр’яцтва. Усiх стаў iгнараваць. Няма часу. Чую, брата пакрыўдзiў.
Мама так хацела скутара - ну што ж, яна яго набудзе. Зрабiла сабе падарунак на дзень народзiнаў. Добра, што хоць сама жывая засталася. Можна ў падручнiк па мове запiсаць фразу для вывучэньня "мама зьнесла браму". Зьнесла - гэта ня так, як яйкi зносяць. А мне лепей пачынаць прывыкаць, што бацькi мае ня будуць жыць заўжды… Казала ўчора, што нiколi болей ня сядзе за руль гэнага праклятага пыласоса зручнага i прыемнага ва ўсiх адносiнах каня. Але сёньня ўжо сьмяялася разам з намi - што ўжо зробiш, стаяць жа так ня будзе, галоўнае, што заводзiцца - i сказала, што спачатку пройдзе паглыблены курс навучаньня кiраваньню ў мяне i… карацей, будзе езьдзiць яшчэ доўга й шчасьлiва. 
Спрабаваў першую партыю першаку. 
Таго, што яблычны. Уласнай вытворчасьцi, канешне. Цёплы - не такi смачны, як на ранак, але ўсё адно ня тое, што ўсе гэтыя… нэктары i iнш. з прылеглых краiнаў з усялякiмi кансэрвантамi. 
Амаль усё для сакаваркi (а я казаў пра сок) зьбiраў, наразаў i запiхаў сам. Са скутарам, чым зможа, начальнiк абяцаў дапамагчы - адвезьцi ў рамонт паклеiць што зьбяром. 
Не за так, канешне, але хоць каб ня сорамна было людзям паказваць - за прэстыж фiрмы хварэе, вiдаць (жарт, у яго прачынаецца чалавечая салiдарнасьць). Маме - шалом на галаву запасны ёсьць, а пакуль што заўтра пойдзе ня ўсялякi выпадак праверыццца ў больнiцу што да сутрасэньня. Брама ўсё адно прыехала новая i стаiць пакуль што бяз справы. Так што старую ўсё адно ламаць.
Дарэчы, пра Дзень Незалежнасьцi шмат каму зь беларусаў давялося тлумачыць, чаму ён менавiта тады, а не ў якi iншы дзень. Што ж, акупанты калябаранты дарма часу не гублялi ўвесь гэты час. Ёсьць над чым папрацаваць. Што яшчэ чакае беларускую мову падчас рэфармаваньня правапiсу, невядома…
Значит ты все таки купил маме скутер?! Здорово!!!!!!!
Но как она себя чувствует после удара? Сильно испугалась?
И молодец, что не сдается! Хе-хе, боевое крещение прошла
Comment by Niki — August 27, 2006 @ 19:52:12
Пакуль што толькі забраў.
Сёньня вярнулася з бальніцы з прысудам “сутрасеньне мозгу”, бальнічным на тыдзень і ўколамі.
Comment by renessaince — August 28, 2006 @ 14:43:35