Дурдом
Заўтра ізноў да людзей па выкліку на дапамогу. Гэта азначае, што (ізноў) на гітары патрэніравацца дома не атрымаецца. Да таго ж сёньня прыяжджаюць госьці з Калінінграду (праз Гародню) з пасяленьнем. Ізноў хадзіць на цыпачках па начох міма іхняга ложку? 
Блін, Сьветка, ня ведаю, як ты трываеш такога бязладнага вучня. Ай, ужо няшмат засталося: хутчэй за ўсё гэты месяц будзе апошнім маім у музычнай школе. Калі не надумаем зь ёй вучыць што-небудзь болей глябальнае. Такое… губараскатальнае.
Учора толькі прыехалі з Сярогам на дастаўку (па дарозе, між іншым, нас зьбіў індык - дакладней, мы зьбілі яго, а ён нам пабіў за гэта фару, урод; трэба было на мяса забраць) - даведаўся, што на гэтым тыдні я на выходным не пабываю. Зашыбісь, можа й лепей, бо Табе пляваць, а дома ў вэрхале ня хочацца сядзець (я пра гасьцёў).
Баляць ужо тыдзень лапаткі. Мо’ гэта таму, што ператаньчыў (хаця павінна было ўжо рассасацца), мо’ таму, што пераваляйболіўся (але ж балець не магло пачаць раней, чым сам валяйбол быў!), а мо’… а! пачалі расьці крылышкі! 
Сёньня пайду вылечвацца ізноў на рэпэтыцыю: не магу так болей хадзіць - ну рэжуцца крылышкі і ўсё!
великий Аффка?
Comment by Niki — December 5, 2006 @ 23:35:44
Га?
Comment by Renessaince — December 6, 2006 @ 12:13:45
крылышки уже выросли???
Comment by Niki — December 6, 2006 @ 18:21:02