December 15, 2006 - 18:56:05
- Блін, праз год прыблізна пасьля набыцьця праверыў на "баяздольнасьць" Laser Squad Nemesis. Высьветлілася, што кружэлка не чытаецца, а гарантыя 15 дзён.
Гэххх, а яшчэ ЦУМ называецца… Давялося за адсутнасьцю адпаведнае замены надраць Алеся ў "Бомбэра"… 
Двойчы.
- Пакуль шукаў флянэлевыя пялюшкі - спаткаў Камілу і выпадкова даведаўся пра ейны кароткі візыт на малую радзіму. Але істотны ня сам па сабе гэты факт, і нават ня тое, што пабачыў ейную малодшую (сястрычку, натуральна) у новай, толькі што набытай шубе; а тое, што вось так праз абыякавасьць некаторых (ня буду паказваць пальцам) мог і ўвогуле не даведацца пра гэта, калі б ня быў у горадзе.
- Тады ж падчас шопінгу сустрэўся і (двойчы нават) з Наташай. Першы раз - ізноў жа, ля флянэлевых пялюшак (цікава, што яна падумала?
), а другі раз дапамагла-ткі знайсьці "Ружу ў шампанскім". Гы, на церазнаступны дзень яна яшчэ высьветліла, што крэм для рук бывае для чыстых рук. 
А. Дык жа вяртаючыся ад Алеся - спадзяваўся, што гэтым пачнецца нарэшце зіма. Аднак гэта быў усяго толькі адзін вечар.- Першай застрэльшчыцай у чарзе што да каляднага паштаваньня стала
Аліска. Дык выбіраючы ёй маркі (прыгожыя, спадзяюся!) заадно і сабе набраў - і яшчэ болей абгастрыў праблему неабходнасьці набыцьця новага альбому. 
- Берасьце стрэла тым самым брудам, што і ў нас. І - яшчэ злой Долпхінкай. Не скажу яшчэ раз, да гераіні якога дэбільнага сэрыялу яна падобная
, бо я, зь ейных словаў, ужо трыццаты чалавек, што кажа ёй гэта.
- Я сапраўды ня ўмею ўгаворваць. Дык Алесь здолеў-такі ўламаць Цябе на "крыху спазьніцца". І - фотасэсыя магла б працягвацца, калі б я ня мусіў ехаць у Кобрын, ці не да вечара. У выніку Ты спазьнілася на палову пары, а я - на маршрутку. Замена квіткоў абышлася ў лішнія паўгадзіны чаканьня і дробязьзю ў грашох.
- А, яшчэ і гэтай самай лішняй паўгадзінай чаканьня мяне Танькай. Злой Танькай. Але затое выгаварылася і хутка астыла, бо гэтыя мэтраў чатырыста ад вакзалу да мэты нашага візыту мы блукалі доўга.
Колькі разоў перапытвалі мінакоў, дзе ж гэты дом знаходзіцца, аднойчы міма яго праходзілі, і яшчэ пару разоў ператэлефаноўвалі ВіКу. Але знайшоўшы яго - доўга яшчэ блукалі па ўваходах/пераходах і паверхах у пошуках патрэбнае кватэры. 
- Прабач, ВіК, але сьпярша ты замаўляў пялюшкі.
Але ж і "Энцыкляпэдыю маладое мамы" мы ўсё адно не забыліся. Гэта што датычна Адама-малюсіка (доўга мы да яго чапляцца ня сталі). А што да ВіКа - я ж не памыляўся наконт корушкі. Што да Лілі - яна стала заўважна падобная да свае другое паловы (то бок ізноў жа да ВіКа). Хаця ў Танькі на гэны конт іншая думка: мажліва, гэта і сапраўды пасьля родаў. У адным мы сышліся: Ліля схудала. А яшчэ ў тым, што… што мне без свайго сшытку з песьнямі і акордамі ў чужы манастыр да чужое гітары няма сэнсу падыходзіць. Альбо пачынаць вывучаць акорды (ня ведаю як! 
)
- Такі-масаж я ў той дзень атрымаў, і нават ад Наташы (ад другое, канечне). Ад аднае з двух. У Алеся. Пакуль ён… хм… разьбіраўся з другой Наташай (нешта яны пачынаюць мяне акружаць). Праўда, я разьлёгся ў спадзеве на… на больш працяглы сэанс. А тут - пшык. Адным словам, пару хвілінаў пасьля масажу сьпіна балець перастала… А пасьля адно крылышка працягнула рэзацца далей. Левае. Ай, усё адно гэтае дзяўчо відавочна інтэлектам не абцяжаранае (хацеў як мага мягчэй сказаць). А ад Алеся атрымаў нарэшце абяцаны штатыў. Дзякуй. Ён насамрэч мне вельмі дапамог у гэтую фотасэсыю з Табой.
The URI to TrackBack this entry is: http://renessaince.blogsome.com/2006/12/15/p229/trackback/
Пакуль ніхто нічога не прыдумаў сказаць.
RSS стужка камэнтароў да гэтага запісу.
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
