Вой, лёс, мой лёс…
Дарваўся да эМэРЗэ-прайгравальніка, так неабачліва пакінутага дома братам. 
Адкрыў для сябе сцэнічную кантату "Карміна Бурана" ад Карла Ворфа. Я, канечне, разумею, што Волька харавая сьпявачка і ўсё такое, але ж не магу слухаць такую музыку, не разумеючы, пра што пьяецца. Тым болей што дзякуючы гэтаму знайшоў тэкст песьні "O Fortuna", выкананьнем якое мяне даўно пакарылі Therion. Канечне ж, перакладаў я яе ня з мовы арыгіналу. 
|
O Fortuna, velut luna statu variabilis semper crescis aut decrescis; vita detestabilis nunc obdurat et tunc curat ludo mentis aciem, egestatem, potestatem dissolvit ut glaciem.
Sors immanis et inanis, rota tu volubilis, status malus, vana salus semper dissolubilis, obumbrata et velata michi quoque niteris; nunc per ludum dorsum nudum fero tui sceleris.
Sors salutis et virtutis michi nunc contraria, est affectus et defectus semper in angaria. Hac in hora sine mora corde pulsum tangite; quod per sortem sternit fortem, mecum omnes plangite! |
О, Фартуна, нібыта Месяц ты зьменлівая заўжды прыбываеш і зьмяншаесься; агіднае жыцьцё сьпярша прыгнятае, пасьля апраўдваецца і стрымлівае ўяўленьне; галечу і веліч плавіць нібы лёд.
Лёс - жахлівы і пусты, ты ўвесь час круцісься, ты злосны, мары пра росквіт пастаянна зьнікаюць, раствараюцца і хаваюцца. ты мучыш і мяне таксама; цяпер, нагуляўшыся, я аддаю сябе цалкам тваёй подласьці.
Лёс супраць мяне ў здароўі і ў годнасьці, падгонены і абцяжараны, заўжды заняволены. Таму ў гэты час, не чакаючы болей ні хвіліны, перабіраю напятыя струны; паколькі Лёс зьбівае з ног, плачце ўсе са мной! |
