шукаючы замену не ў інтэрнэце :-Р
Мяне знайшла ў асьцы (блін, ізноў пра сэціва!) нейкая дзяўчынка. Не люблю, калі вось так з ходу пачынаюць незнаёмыя людзі "ТЫкацца". Асабліва ў рэале. 
Вось і яе гэта таксама датычылася.
Сьцвярджае, што вучылася ў нашай школе, і таму я мушу яе памятаць. 
Добра, хай гэта і будзе нейкім апраўденьням ейнага тыканьня.
Але чаму не сказаць проста - хто такая/што такое? У суботу прыяжджала "ў госьці".
Ціпа ў мяне кліентаў іншых няма, і чаму я павінен быў яе заўважыць? Апісала пасьля сваю вопратку ў асьцы. 
Гульня ў хованкі, далібог. Сёньня, відаць, таксама прыходзіла… Быў заняты з кліентамі (як заўжды).
Ай, усё адно мне ейны твар ні пра што не нагадвае. Ды й нефіг працу ўвогуле прагульваць. 
Ёсьць людзі, якія нібыта і ва ўзросьце ўжо, а ўнутры, як высьвятляецца, усё яшчэ маленькія. Надакучыць - хавацца - сама раскажа. У асьцы…
очень важно сохранить в душе маленького ребенка-проказника… с ним веселее жить
Comment by Niki — March 28, 2007 @ 19:04:11
Кто ходит в гости по утрам, тот поступает мудро….
Comment by BelAngel — March 28, 2007 @ 23:06:10
А ещё…внутри каждого взрослого человека живет ребёнок…только одни его прячут, а другие не очень
хи… эт как мужчины - это те же самые мальчики, только игрушки у них подороже
))
Comment by BelAngel — March 28, 2007 @ 23:09:28
2 Анёлак: точно ты про все сказала
Comment by Niki — March 31, 2007 @ 16:13:41
А вообще, это иногда интересно, когда есть какая-то загадка.
Просто сказать может всякий, а вот непросто… это уже не каждому дано
Comment by BelAngel — April 1, 2007 @ 3:52:24
и снова в точку
Comment by Niki — April 4, 2007 @ 23:36:45