Пра памкненьні й мажлівасьці
Тэлефанаваў жа Алесь учора. Казаў шмат літараў пра сваю тачку, пра ўсялякія зь ёй траблы, пра памкненьні і г.д. Я слухаў яго толькі адным вухам. Але сутнасьць зразумеў: ён ёю захоплены і ў рэшце рэшт давядзе ўсё да розуму. Шкада, што мне на працы няма як часу падзяліць зь ім ягоную радасьць, ды й нават пасьля працы ўчора не атрымалася б аніяк зьездзіць зь імі на так даўно плянаваную намі прыроду з шашлыкамі.
уууу…. пропуск шашлыком дело обидное… а если ещё и компания хорошая, то дважды обидно
Что делать? Как с этим жить?
Comment by BelAngel — April 23, 2007 @ 17:08:10
Шашлыкі прапусьціць ня крыўдна, калі кампанія абы-якая. А ў гэтым выпадку - будзем жыць, зьездзім яшчэ абавязкова!
Comment by Renessaince — April 23, 2007 @ 17:43:34
Оптимизм есть - и это радует!
Comment by BelAngel — April 23, 2007 @ 17:59:31
и мы собираемся
только пока без шашлыков, просто в лес 
Comment by Niki — April 24, 2007 @ 20:22:37