Адзін цэтлік усё часьцей
…Адразу ўзгадваецца, што яшчэ летась, падчас свайго прыезду, 
Дзіна запрашала зь візытам у адказ. Цяпер вось - яшчэ адзін цікавы Чалавечык з арыгінальным поглядам на жыцьцё мог бы там павесяліць… Праўда, паглядзеўшы ўчора прысланыя ейныя фоткі, пераканаўся, што й яна не ідэальная, і добра. 
Трэба быць гатовым да ўсяго калі-небудзь.
Таксама ўчора на маёй скрынцы зьявілася фотка Фляй-кі. Яшчэ пакуль не паглядзеў, чым, відаць, яе засмуціў. Але лісты буду разграбаць па чарзе. Два дні не чытаныя яшчэ валяюцца… А яна, як схоча, ведае, дзе шукаць.
Сёньня нагаворацца (спадзяюся, сілы ўсё-ткі будуць) Наталька зь БалБелкай. Як я жадаў, каб у іх усё пасябравала, вось толькі ня думаў, што гэта зьдзейсьніцца так хутка. Чакаў не раней, чым прыблізна скок з парашутам. А тут вось як усё выдатна атрымалася. Першымі ўражаньнямі ўжо падзялілся. Астатняе на падыходзе. 
Лепей позна, чым ніколі… І лепей хоць што-небудзь, чым нічога… Ну, відаць, што усё як заўсёды: зараз сэсыя, ізноў даводзіцца вучыцца, каб дапусьціцца… Спадзяюся, Яе ёсьць каму цяпер падтрымаць…
ах…гэтыя спадзяваньні…
Интересно, а чего это ты так “жадал”, а? признавайся?
Comment by BelAngel — May 31, 2007 @ 0:04:55
Жадаў таго, “каб у вас усё пасябравала”
Comment by Renessaince — May 31, 2007 @ 13:30:10
У нас все посябровало
А ты когда будешь сябровать? Мы очень ждем
Comment by Niki — May 31, 2007 @ 22:55:07
Ну и как? доЖАДАЎся ?
Comment by BelAngel — May 31, 2007 @ 23:00:44