We are the greatest!

Беларуская школа

- Добры дзень у хату! Мы да Вас са школы.

Просім прабачэньня, як прыйшлі ня ў час…

Ах, якія ж дзеткі ў Вас – чыстыя анёлы!

Можа б, Вы іх аддалі ў беларускі клас?

- Вот яшчо прыдумалі! Мы не панімаім

І рабёнка порціць Вам не аддадзім.

Мы ж яму навекі жызнь эцім паламаім,

Мы ж такіх прапясьцвіеў тут нагарадзім…

- Што Вас так спалохала, адкажыце шчыра?

Перад нашай моваю столькі ў нас пазык.

- Перастаньце, мілые, разайдзёмся сь мірам, -

Да каму он шчас нужон, этат Ваш язык.

Вот яшчо за горадам слышыцца часамі,

Как па-беларускаму людзі гаварат…

Толькі мы наслушалісь: із дзярэўні самі,

Да і школу кончылі там жа акурат…

- Дык у чым жа справа? Пасьля гэтай школы

Вы ж не занядужалі? Не здурнелі ж Вы?

На кватэру гледзячы, жывяце няквола,

Ані род ні страцілі, ані галавы…

- Бросьце агітацыю! Эта ўсё пустое,

І ня віжу пользы я ад такіх зацей.

У дзярэўню сьездзіце: ат ўрэмён застою

Вашай мове бацька мой вучыт там дзяцей.

Вот і палучаюцца дзеці с чудзясамі:

Едут с мовай сельскаю ў горад ўсё раўно…

- Вы даруйце – зь вёскаю мы разьбярэмся самі.

Што зь іх атрымалася – нам і так відно…

- Значыт, намякаеце на маю зарплату?

Толька зра стараецесь: ўсё ў мене акей.

Тут у нас ня Грузія, не Літва, рыбяты,

Не прайці паліціке тут у нас такей!..

- Вы ўсё ж падумайце аб дзіцячым лёсе,

Можа быць, і прыйдзеце да якіх высноў…

Мы на Вас разьлічваем, мы Вас вельмі просім,

І праз тыдзень па адказ вернемся ізноў…

* * *

- Вы саўсім не са школы! Эта ўсё толькі ролі.

Пад учыцеля каждый у мяня тут касіл.

Беларускія класы не нужны нашай школе!

Я гдзе нада узнал, я гдзе нада спрасіл.

Ён стаяў у дзьвярох, як на браме Шумахер,

Разказеліўшы рукі, поўны волі і сіл,

Ён сказаў: - па-дабру, убірайцеся нахер!

Я гдзе нада узнал! Я гдзе нада спрасіл…

_____________________________________

© С.Сокалаў-Воюш