Ніколі не пераставай быць дзіцёнкам, Рычард! Ніколі не пераставай адчуваць, чуць, бачыць і радавацца такім цудоўным рэчам, як паветра, маторы, гукі й колеры што вакол цябе. Насі сваю бяскрыўдную маску, асьлі гэта трэба для таго, каб абараніць дзіцёнка ад сьвету, але ведай, сябра, што асьлі ты не захаваеш у сабе гэтага дзіцёнка, то састарэеш і памрэш.
The URI to TrackBack this entry is: http://renessaince.blogsome.com/2007/07/25/511/trackback/
RSS стужка камэнтароў да гэтага запісу.
Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve
А можа й добра быць маленькім…
Comment by BelAngel — July 25, 2007 @ 22:56:05
То ты маленькая ці маленькі? 8-0
Comment by Renessaince — July 26, 2007 @ 11:35:53
То я не про себя
Comment by BelAngel — July 26, 2007 @ 14:06:05
А я пра цябе.
Comment by Renessaince — July 26, 2007 @ 14:15:46
Не переводи стрелки
Comment by BelAngel — July 26, 2007 @ 23:08:29
А як мне пра цябе пагаварыць і паслухаць?
Comment by Renessaince — July 27, 2007 @ 12:45:40
Лучше не про меня, а со мной
А “паслухаць” - у тебя ещё уши не устали, в трубочку не сворачиваются?! :-0
Comment by BelAngel — July 27, 2007 @ 17:12:16
Пастаянныя трыніроўкі гэтую праблему вырашаць, мабыць.
Comment by Renessaince — August 7, 2007 @ 2:26:25