Сёньня пачалася другая хваля закупкі кліентамі adsl-мадэмаў. Ня здолеўшы вытрымаць такое лухты (колькі ўжо можна чакаць!), асьвятліў сваім наведаньнем офіс "белтэлекаму". Пабачыў свой будучы мадэм і паслухаў абяцанку на днях мне ўжо яго зрабіць. Спадзеючыся заўтра быць на выходным, запрасіў іх наведаць мяне ў сераду. Але Ваняша, блін, і тут уставіў свае пяць палак у колы. 
Выходны пераносіцца на сераду. Так што - заўтра альбо ніколі. 
Ну прыдбаў нарэшце электронныя грошы (прычым нейкія такія, якія нібыта яшчэ забясьпечваюцца золата-валютным запасам 
), ну і што? Дарэчы, слаць свае кроўныя тугрыкі туды на кашалёк нумар 4743526 (гэта й каб самому не забыцца).
Але рэгіўся там з такою мэтай, каб на іх мне капалі грошыкі, якія абяцаў сплочваць юнікпэйд. Праўда, ён мне нешта перастаў падабацца, пасьля таго, як па першых двух лінках выдаў, што такая фіча для майго рэгіёну няслушная.
Да таго ж яшчэ высьветлілася, што можна было і ў вэбманях атрымоўваць зь яго. Карацей, дурылаўку яшчэ адну сабе знайшоў.
Я іх табе вясной прынёс
Зь зялёнае лясное далі.
Празрыстыя крупінкі рос
Яшчэ на лісьцях трапяталі.
Пачырванела ты ў адказ
На мой паклон і прывітаньне.
Хай песьняй стане гэты час
Майго юнацкага каханьня!
Не вінаваты я, што мы,
Чаго няма, таго і просім.
Ня злуй, што я сярод зімы
Табе тых красак не прыносіў.
А ты кіўнула галавой,
Маўляў, дарма сябе трывожыш.
Яны патрэбны мне зімой,
Вясной прынесьці кожны зможа!
—————————————
© А. Астрэйка - Ландышы
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve
