Бусь за ўчорашні вечар
…і за дзень, зрэшты, таксама. 
За які я нарэшце паезьдзіў у двух трамваях па адным квітку. Не, пры чым тут заяц. 
Ледзь пасьпелі ўсе пасажыры першага трамваю ад’ехаць ад прыпынку, як ён паламаўся зусім. А ехаў я ж гэта ад пляцу Якуба Коласа
…дзе не апынуўся б нізавошта, каб не забыўся дома свайго фоціку.
…І не падзякаваў бы тады за дзень, бо спаткаліся б тады не на гэтай плошчы, а ўжо ўвечары, пасьля працы.
…І не забрыў бы ў пошуках ежы для галубоў у шапік Белдзяржфілярмоніі, дзе яшчэ заставаліся квіткі на мандалінны канцэрт.
…і акурат для іх падышла паштоўка, набытая перад гэтым бяз задняе думкі "да кучы".
…і Ксюша Здагадлівая парадуецца (ці прынамсі пасьмяецца).
…і цяпер ужо 
Танюшцы паказваў Менск (ну дакладней, філярмонію 
).
…і паблукалі сем’ямі з Дзімам і Волькай па вечаровым цэнтры (бррр, не люблю ні вечаровы, ні тым больш дзённы цэнтар) .
…І паколькі Менск, пэўна ж, маленькі горад 
, дык хіба магчыма было не спаткаць на Скарынаўскім прашпэкце нашага суседа дзяцінства, які тамака цяпер вучыцца?
… У працяг "сяброўства сем’ямі" - візыт Волькі з Танькай у тэатар на разведку. 
