Свабода…
Ну вось і дачакаўся.
Спадзяюся за гэты час ня ўзгадваць пра работу настолькі доўга, наколькі гэта ўвогуле магчыма. Таму - знайсьці мяне будзе нереэальна, калі я сам гэтага ня схочу. 
Пляны пакуль што грандыёзныя. Хацелася б і падправіць пахіснулае здароўе (хоць стаматалёгію ўжо на дух не пераношу 
), і адказаць на ўсе запрашэньні прысутнасьцю, і ўзяцца за вучобу, і пабываць нарэшце ў сяброўскіх падарожжах сп.Касьпяровіча…
Але найболей чакаю на тое, што ўсе апошнія добрыя навіны, што мяне акружаюць, зьвяжуцца ў адно з дапамогай… з прысутнасьцю яшчэ аднае цудоўнае навіны, што само па сабе надзвычай дапамагала й дапамагае мне быць.
Таму - знайсьці мяне будзе нереэальна, калі я сам гэтага ня схочу.
Нереальный поиск - это интригует
Comment by BeAngel — October 24, 2007 @ 14:08:55
хи…и в прям не доступен…поэтому даже не похвалюсь, что у нас сегодня был мастер-класс, в завершении которого наш коллектив лакомился остатками роскоши в виде салатика из зелени и ананаса, домашней колбаски с овощами и лосося в молочном соусе.
Comment by BeAngel — October 24, 2007 @ 16:08:52
Вось вы як там дружна “працуеце”…
А што-небудзь засталося пасьля ням-ням?
А калі няма як пахваліцца - значыцца, ёсьць пра што напісаць
Comment by Renessaince — October 24, 2007 @ 16:26:38
Остались крошки и воспоминания
Працуем дружно, а кушаем нет: пока девушки «поднимали головы от бумажек» и «ещё минуточку», то парни уже слопали куриные крылышки и даже не покраснели.
Хм. Интересно, они остались довольными?
Comment by BeAngel — October 24, 2007 @ 17:04:29
Яны-то ўжо навучаныя, відаць, горкім вопытам, што калі б дзяўчаткі адарваліся, то таксама б ня вельмі думалі чырванець.
Comment by Renessaince — October 24, 2007 @ 17:34:55
Откуда знаешь? опыт?
)))
Comment by BeAngel — October 25, 2007 @ 9:07:16