Нашай фаміліі прыбыло!
Цікавая ночка пачалася яшчэ ўвечары ў пятніцу. Дзьве шабачкі грэліся ў памяшканьні вакзалу, бы ўсе нармалёвыя людзі, а трэцяя - найболей зашуганая - прасілася да іх звонку. Бо там, звонку, было значна халадней, ніж унутры. Ніхто яе не ўпускаў (як яна ні скуголіла), бо як толькі хто падыходзіў адчыніць дзьверы - яна ўцякала. І так цікава перабягала ад аднаго ўваходу да іншага. 
А потым недзе зьнікла. Аказалася, што падперла сабой дзьверы здуру (і звонку), і калі я выходзіў, крыху яе прыдушыў… 
Далей сядзеньне працягвалася ўжо на менскім вакзале: чакалі прыезду гасьцей адусюль. Вырашыў наведаць тое нашае месца, дзе між такога гармідару можна пабыць у цішы… І адкрыў для сябе заадно й чацьверты паверх вакзалу. Ну прынамсі адзін більярдны клюб ужо ведаю. А яшчэ ведаю, што на гэты паверх зь іншымі ягонымі забавамі нецікава хадзіць аднаму…
Ай, бегам. Як і ўся атмасфэра тых дзён Гэта - на выкупе нявесты.
Апошні пацалунак перад свабодай (ці ўжо пасьля яе?).
Цётка не без памылак, але ж усё-ткі па-беларуску правяла цырымонію (якую?). Памятаю, што падчас яе высьветлілася, што Волька будзе выдатнай гаспадыняй. А таксама што гаршчок унікальны хаця б тым, што дагэтуль ніхто такім чынам яго не падпісваў (і па-беларуску ў тым ліку таксама, цікава?). Ма-лай-цы!
Канвэер, між іншым, быў ня толькі ў аддзеле ЗАГС, але й паўсюль, дзе традыцыйна фоткаюцца маладыя пасьля яго. Але нам спакойнае месца ў Траецкім адшукаць удалося.
А гэта ўжо ў сталоўцы, дзе, абпіўшыся ліманаду, утварылася яшчэ адна прыгожая парачка. Праўда, ненадоўга - Арцём захварэў…
Прышпільна зрабілі расповед пра тое, як жылі дагэтуль і як пазнаёміліся, зь ілюстрацыямі, зразумела. А яшчэ ні ў кога не сустракаў такое брамы, як падчас наразаньня пірагу ў выглядзе торту.
P.S. (папярэджваючы пытаньні зласьліўцаў) "Фамілія" - то ня ў вузкім сэнсе сям’я; гэта род. У гэты дзень род пашырыўся; дзеля таго, каб у будучыні працягвацца.
P.P.S. Як і паўсюль, Нехта ізноў жа спадабаўся ўсім… 
Пытаньні ў духу вясельля і ўсё такое ліліся адно за адным. Але гэта - другаснае. Галоўнае, што ты - малайчынка.
С прибавлением в вашей семье
П.С. Важно, чтоб Нехта падабалась Хто-то…
Comment by BelAngel — December 1, 2007 @ 21:40:26
Пра гэта не хвалюйся.
Comment by Renessaince — December 2, 2007 @ 17:46:01
Поздравляю!
Пусть ваша семья растет еще больше, пусть будет крепкой и дружной!
Comment by Niki — December 2, 2007 @ 18:43:10
Сябраваць сем’ямі, ага-ага.
А сям’я вырасьце… Калі ў Дзімы з Волькай дзеткі пойдуць.
Comment by Renessaince — December 2, 2007 @ 20:23:20
… в школу?
А семья итак уже увеличилась… а с детками снова увеличится
Comment by BelAngel — December 2, 2007 @ 20:30:20
Дык пра гэта й казалі.
Comment by Renessaince — December 2, 2007 @ 21:01:14
Увеличится, когда Хто-то сделает такой же шаг, как и Дима
Comment by Niki — December 3, 2007 @ 23:38:10
Ого!
“Хто-то” - гэта заразна!
Comment by Renessaince — December 5, 2007 @ 14:08:36
Хи-хи! Так и быть на карантин сажать не будем
Comment by Niki — December 6, 2007 @ 21:22:44