І ня хочаш прывыкнуць - а навучысься
Што ж, даводзіцца прызвычайвацца падымацца а 7-й раніцы. Дакладней, пасьля 7-й. Ну хоць крышачкууу… 
Яшчэ няблага б навучыцца. Дакладней, неяк пераразьмеркаваць свой час. Каб яго ставала яшчэ й на жыцьцё пасьля працы.
Жытло нечым нагадвае часы інтэрнату. Але цяпер сам сабе гаспадар. Ну, праўда, не зусім сам. 
Вось ня думаў, што зьнікне жаданьне адсыпацца па выходных. Дакладней, жаданьне-то яшчэ не зусім зьнікла. Але час не чакае.
А яшчэ пачынаю прыблізна разумець, што значыць жыць па сродках. У сэнсе - гэта-то зразумела. Вось як жыць у адсутнасьць сродкаў?..
Ну, гэта, зрэшты, усё не сьмяротна. Заўсёды ёсьць да каго зьвярнуцца. Усё з часам раскладзецца па палічках. Справа ў часе.
P.S. І столькі чэскага пЫва пастаянна мігціць перад вачыма… Калі я ўжо буду мець магчымасьць бачыць яго на сваім стале? 
…сам сабе гаспадар…
Свобода и самостоятельность!
П.С. Правильно заметил, что со временем всё устаканится
Comment by BelAngel — January 5, 2008 @ 11:56:05
Молодец!
Comment by Niki — January 5, 2008 @ 14:56:16
Нееее, гэта ня я.
Comment by Renessaince — January 6, 2008 @ 18:05:56
А кто?
Comment by Niki — January 7, 2008 @ 20:06:05
Ты малайчынка… Ну і яшчэ нехта.
Comment by Renessaince — January 8, 2008 @ 10:02:36
Хто-то опять скромничает
Comment by BelAngel — January 9, 2008 @ 14:26:12
А мы ооочень хотим взять тебя в нашу компанию “малайчынак”… :-[
Пойдешь?
Comment by Niki — January 10, 2008 @ 11:20:39
Да малайчынак - пайду.
Comment by Renessaince — January 10, 2008 @ 12:57:47
Вот и чудненько
Comment by Niki — January 23, 2008 @ 22:08:42