Перамен…
Ø Лятучы галяндзец даслаў на выходныя ліст. Неее, пакуль што толькі на е-мыла. 
Затое я не чакаў, што ён вырашыць даслаць адразу недзе каля 80 сваіх марак! Значыцца, не дарма я завітаў у філятэлістычную краму – запаўняць новы альбом пачну ўжо зусім хутка. 
Ø Затое яшчэ больш пераканаўся (пасьля таго, як далучыўся да суспільства посткросэраў), як усё-ткі цяжка ў нашай краіне з прыгожымі паштовачкамі. Марак-то без праблемаў можна дастаць і на капэрты наклеіць, і ў калекцыю розных краінаў папоўніць… А вось як існуюць філякардысты (здаецца, так гэта завецца)? Такое засільле пошлых і проста тупых «віншавальных» паштовак з Расеі і некалькі паштовак з выявамі пераважна Менску – на паштовых аддзяленьнях. І гэта ўсё?! Астатняе даводзіцца шукаць па кнігарнях. Якія па выходных не працуюць. Якія прадаюць не паштоўкі, а цэлыя наборы на пэўную тэматыку. Памятаю, неяк тата дасылаў нам з камандзіроўкі ў Ерэване вестачкі поштай. З аднаго боку можна было пачытаць, з другога – паглядзець. І памяць якая засталася…
Ø Яшчэ разьвіталіся ўсе разам з братавай сям’ёй (так атрымалася) з Чыжоўкай, панастальгавалі пра падзеі, што там адбываліся. На апошні іспыт здавацца брат пайшоў сёньня сам…
Ø А я ж па дарозе зразумеў, чаму сустракаю то аўтазакі па дарозе, то натоўп мянтоў у аўтобусе. Яны таксама рыхтуюцца «адзначаць» Дзень Волі. Значыцца, сёньня ўвечары грымне. Вясна ўсё-ткі…
