Урок на ўсё жыцьцё
Я прачытаў, што адзін пачуў, як іншы распавёў, што яму распавялі…
50 год таму, калі мне было 5 год, я прыйшла ў госьці да свайго дзядулі ў сукенцы і белых пальчатках. Ён дазволіў мне пайсьці на кухню і ўзяць смачняшку. А там побач зь пірожкам была стопка чацьвяртакоў (манетак). Я ведала, што іх нельга было чапаць, але ўзяла-ткі адну.
Відаць, з майго выгляду было ўсё зразумела, бо калі я вярнулася, дзядуля паглядзеў на мяне ўсьміхаючыся і папрасіў паказаць яму мае белыя пальчаткі. Манетка была ў маёй правай руцэ, то я працягнула яму левую.
- А пакажы мне другую руку, - папрасіў ён. Убачыўшы там манетку, ён засмуціўся. Пасьля абняў мяне і сказаў:
- Родненькая, ты можаш мець любую рэч у сьвеце, якую маю я, але тое, што ты яе скрадаеш, разьбівае мне сэрца.
Я ніколі не забудуся тае ганьбы, і ніколі болей ня брала чужога.

потащила к себе в жж
Comment by Niki — July 26, 2008 @ 12:17:06
Я бачыў, дзякуй за гэта Нітараме.
Comment by Renessaince — July 26, 2008 @ 23:45:54
и тебе спасибо. ведь если бы не ты, я бы этого не прочитала
Comment by Niki — August 24, 2008 @ 14:37:10
Вывучыла б ангельскую і прачытала
Comment by Renessaince — August 25, 2008 @ 20:03:07