Божа, даруй нам, бо ня ведаем, дзе жывем
Ну, сёньняшні наш занятак «Беларускага духу» сам па сабе стаўся моцным выпрабаваньнем для тых, хто на яго прыйшоў, каб уганараваць памяць усіх бязьвінна закатаваных камуністычным рэжымам людзей. Дзеля супольнае малітвы-пакаяньня варта было выстаяць гэтую гадзіну на марозе.
У пачатку справа зайшла (чарговы раз) пра знаёмства ўсіх прысутных, але крыху ў іншым варыянце. Я ніколі не задумляўся, на вуліцы імя якое пачвары я жыву! Гэтага ніхто ня ведаў ні сярод слухачоў курсу, ні сярод нашых вучыцелек. Максымум ўсплывалі вэрсыі «беларускі літаратар» альбо «палітычны дзеяч». Узяўшы на сябе абавязак выканаць дома «працу над памылкамі», пад грузам жудаснае інфармацыі стварыў энцыкляпэдычны артыкул.
