Да чыво ж ано хітро, да чыво ж ано ўсё здорава прыдумана…
Мяне заўжды цікавіла, чаго можна чакаць на пяроне з ранку? Ну яшчэ магу зразумець людзей, якія, калі электрычка ўжо стаіць і гатовая адправіцца ў шлях, ідуць уздоўж яе каб ўлезьці туды, адкуль потым бліжэй будзе выходзіць у свой бок. Але вось чаму не заходзяць у яе людзі, якія ўжо стаяць на пяроне каля яе? Месца ж яшчэ даволі. Ці яны думаюць, што наступная электрычка будзе свабаднейшай?
А што чытаюць у нас у мятро? Зацікавіўся гэтым не дзеля бязьдзейнае цікавасьці, а таму, што пабачыў побач сябе адразу двух чытаючых цётак.
Прычым чыталі відавочна не «стандартны кішэнны» фармат, а нешта больш сур’ёзнае. У аднае зь іх прачытаў толькі аўтара – Джэральд Дарэл – і паняцьця ня меў, хто такі (трэ’ пагугліць). А вось другая, маладзейшая, чытала разьдзел кнігі з назвай нешта кшталту «Фармалізаванае апісаньне стымулаў і абмежаваньняў… тра-та-та… няўлічанай гатоўкі для ўхіленьня ад сплаты падаткаў». Цікава, кім яна працуе? 
А потым яшчэ «запаліў» і аўтара – Якаўлеў Андрэй Аляксандравіч. Трэ’ пагугліць…
