We are the greatest!

У 1940-х Дональд Грэй Барнхаўз, прэсьвітарыянскі пастар, задаў пытаньне: «Што сталася б, калі б у наш горад прыйшоў сатана?» І працягнуў разважаньні:

«Калі б д’ябал прыйшоў у Філядэльфію, ён зачыніў бы ўсе бары, забараніў парнаграфію, па чыстых вуліцах хадзілі б акуратныя пешаходы і ўсьміхаліся адзін аднаму. Не было б лаянак, праклёнаў. Дзеці б адказвалі: «Так, спадар» і «Не, спадарыня,» - кожную нядзелю людзі хадзілі б у цэрквы… у якіх няма Хрыста.»

У сваёй кнізе «Хрысьціянства без Хрыста» доктар Майк Хортан засьцерагае, што ў Амэрыцы гіпатэтычны Барнхаўзаў сцэнар хутка спраўдзіцца. Паводле Хортана, кіраўнічаю мантраю для мноства эвангельскіх цэркваў сёньня сталася «рабі больш, спрабуй яшчэ». Пропаведзі напханыя разнастайнымі «сям’ю ці дванаццацьцю крокамі на шляху да лепшага шлюбу ці паляпшэньня фінансавага стану». Па гіроніі лёсу, у той час як маладое пакаленьне пратэстуе супраць строгага выкананьня законаў сваіх бацькоў, яно само замяняе іх больш мяккай (але больш садысцкай) формай. Вядомыя тэлевізыйныя прапаведнікі (напрыклад, Джоэль Осьцін і Джойс Мэер) пераможна сьцьвярджаюць, што яны ўсьвядомілі той хвакт, што хрысьціянства ня ёсьць выкананьне нейкіх правілаў. Тым ня меней яны працягваюць казаць аўдыторыі, што гэта ўсяго толькі «любоў да Госпада і да свайго бліжняга». Рэфармат XVI-га стагодзьдзя Ян Кальвін чуў падобныя выказваньні ад рыма-каталіцкае царквы (яны таксама рэагавалі на жорсткае выхаваньне бацькамі) і зазначаў: «Нібыта гэта [любоў да Госпада і да бліжняга] лягчэй!» Паводле Езуса, любоў да Госпада і да свайго бліжняга ёсьць сутнасьцю ўсяго старазапаветнага закону. Любоў да Госпада і да бліжняга - найцяжэйшая рэч у сьвеце для любога чалавека!

Адзін вядомы эвангельскі пастар нядаўна зрабіў папулярным выраз «справы, а ня вера». Эвангелісты маюць слушную дактрыну, кажа гэты пастар, проста яны яе не выконваюць. Гэтае меркаваньне доктар Хортан абвяргае тым, што многія эвангелісты насамрэч ня маюць слушнае дактрыны, альбо прынамсі прапаведуюць яе няслушна. Эвангелісты зблыталі грунтоўныя катэгорыі Закону і Эвангельля, павярнуўшы пасланьне Эвангельля (якое ёсьць дабравесьцем пра тое, што Хрыстос ужо зрабіў для нас) у патрэбны бок. Жывіце паводле Эвангельля (чытайце штодня Біблію, прымайце ўдзел у пэўным накірунку дзейнасьці царквы, спрабуйце стацца прыкладам для іншых) і будзеце здаровыя, багатыя й разумныя. Задавайце самому сабе пытаньне: «Што б зрабіў Езус?» - а не «Што рабіў Езус?» Аднак Хортан кажа, што гэта - блытаніна паняткаў. Эвангельле па сваёй прыродзе - не даведнік па тым, што вы можаце рабіць. Гэта аповед пра тое, што ўжо было некім зьдзейсьнена. Вынікам блытаніны гэтых паняткаў ёсьць благая пропаведзь. Замест таго, каб прапаведаць Хрыста й Эвангельле, пастары нярэдка спрабуюць прыстасаваць біблійныя тэксты для «практычных» парадаў, што дапамогуць зрабіць лепшым ваш шлюб, вашыя фінансы, стасункі з дзецьмі і г.д. Як вынік, мноства эвангельскіх цэркваў сёньня ня кажуць таго, чаго нельга пачуць ад доктара Філа, доктара Лаўры ці, напрыклад, Опры (найчасьцей, нават доктар Лаўра гаворыць лепей). Усё гэта вядзе да тае зьявы, якую Хортан называе «Хрысьціянствам без Хрыста». Можна схадзіць у нядзелю ў эвангельскую царкву і пайсьці, нават не пачуўшы ніводнага слова пра Эвангельле ці Хрыста.

* * *

Трывожны запіс у блёгу «Эвангельскі фарпост». На жаль, ня маю магчымасьцяў перакладаць яго напоўніцу, таму пакідаю спасылку.