Наступствы «вопытаў» над чалавекамі
Таргі падыходзяць да завяршэньня. Калі нічога ня зьменіцца ў лепшы бок, то прадам 22 лоты. Даволі няблага для першага… ну добра, для другога разу. Для першага - у сэнсе, калі ўзяўся з галавой за гэтую справу. Так, прадаваць таксама трэба ўмець.
Як я й баяўся, вельмі зашкодзіў большай эфэктыўнасьці, то бок аддачы ад продажу, нязручны час сканчэньня мноства аўкцыёнаў. Людзі ня ўсе могуць мець досяг у працоўны час да сэціва. То максымальная колькасьць ставак дасягнула толькі сямі па адным з лотаў. Што таксама няблага. Але магло быць і нашмат болей.
Тым разам я змаўчаў пра яшчэ адзін свой дальнабачны ход. Змаўчаў мо таму, што зрабіў яго зусім не дальнабачна, але ўсё атрымалася так, як мне хацелася б. Здарылася вось што: я зрабіў стаўку на лот з маркамі шабачак, якіх у мяне не было. А потым заадно падумаў, што гэты чалавечак (які ў мяне раней ужо купляў маркі) можа паглядзець на тое, хто зрабіў стаўку, ды таксама ў сваю чаргу зацікавіцца маімі прапановамі. А паколькі прапановы гэтыя якраз па ягонай тэматыцы, то я займею яшчэ аднаго патэнцыйнага пакупніка, а значыцца, ён зможа скласьці канкурэнцыю іншым. Канкурэнцыя ў дадзеным выпадку выгадная якраз мне, прадаўцу. 
Так і атрымалася. Праўда, ён вытрымаў такую паўзу, што я нават пачаў сумнявацца ў слушнасьці сваіх разьлікаў. А вось жа й не: ён проста чакаў сканчэньня таргоў па адным з аўкцыёнаў. Выйграць яго яму ня склала цяжкасьцяў (ізноў жа з-за нязручнаша для іншых часу, блін).
