Ад замочваньня гэтае капэрты мяне спыніў апошні погляд на яе ўжо перад ванначкай.
Колькі раней падобных капэртаў прайшло цераз мае рукі!.. 
А на гэтым спыніўся. Хоць і кітайскі, але яму лепей будзе ў новапачатай калекцыі, ніж у сьметніку.
Цікава, няўжо гэта пачатак прасьвятленьня? 
Раней людзi ведалi той час, калi да iх сьмерць прыйдзе, а цяпер акрамя Бога нiхто й ня ведае. Як гэта зрабiлася?
Крочыў Бог па дарозе i бачыць: гародзiць чалавек саломай плот.
— Чаму ты гародзiш саломай плот? — пытаецца Бог чалавека.
— Вядома чаму! Вось, хутка памру, дык навошта мне мацнейшы плот? Гэтага будзе дастаткова на мой век!
Падумаў Бог, што дрэнна гэта, што ніхто даўжэй за сябе ня робіць, і вырашыў зрабіць, каб ніхто ня ведаў, калі памрэ.
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve
