We are the greatest!

Я сын таго краю… 

Я сын таго краю, дзе гаі-лясы,
Дзе рэчкі тасёмкаю ўюцца,
Дзе пекныя кветкі,
Дзе ткуць паясы,
Дзе сонца і хмаркі сьмяюцца…

Я сын таго краю, дзе зброю народ
Трымае ў моцнай далоні,
Дзе высака ўзьняўся
Ізь нетраў балот
Сьцяг бел-чырван-белы Пагоні!..

—————————————————-

© А.Мельнікаў

Баляда

У натоўпе калі сустракаю
Падобнае цела ці твар,
Трызьню і ўяўляю,
Быццам пры чэрапнай траўме:
Блізкія нашыя душы,
Блізкія нашыя лёсы
У каляровых ўспамінах
Аб часах тых дзівосных…

Там, у сонечных промнях,
То чарапахам, то прагна
Рушыць карабель папяровы,
Сьмешны, але сапраўдны.
На борце ж яго – нашы душы,
На палубе – нашыя лёсы,
Блізкія ва ўспамінах
Аб часах тых дзівосных…

То несла нас на скалы,
То несла нас на мелі,
На камяні натыкаліся
І пакрыху зьвярэлі,
Лаяліся нашы душы,
Трэскаліся нашы лёсы,
Блізкія ва ўспамінах
Аб часах тых дзівосных…

І ты сказала аднойчы:
«Усё гэта лухта і дурасьць.
Плыві ў акіян, калі хочаш,
Ды аба мне больш ня думай.
Бо нашы чужыя душы
І розныя нашыя лёсы.
Хай там прыгожая будучыня,
Ды безь мяне ў яе плёскай».

Ты стала на цьвёрды бераг,
Былі там сабака і хата
Знайшла ў каго паверыць
І з кім пайсьці па этапах.
І распляліся лёсы,
І разышліся душы,
Блізкія ва ўспамінах
Аб часах тых дзівосных…

У натоўпе калі сустракаю
Падобнае цела ці твар,
Трызьну і ўяўляю,
Як бы пры чэрапнай траўме:
Нашы чужыя душы,
Нашы чужыя лёсы,
Блізкія ва ўспамінах
Аб часах тых дзівосных…

© А.Мельнікаў - Баляда

Никто не сделает шаг, не вспомнит, не заплачет;
Она сидит у окна и просит об удаче;
Она - как солнца свет, ей девятнадцать лет,
Кругом глухие стены;
А в ней сошлись змея и волк, и между ними то любовь,
А то измена…

———————————–

© Сплин - Что ты будешь делать?