We are the greatest!

Алег Волчак, былы сьледчы, цяпер праваабаронца і кінаактор:

— Мне распавядалі, што нашы спэцслужбы маюць тэхніку, якая рэагуе на канкрэтныя словы, прозьвішчы. Колькі захоўваецца інфармацыя, зьнятая зь нечага мабільніка, дакладна невядома. Але за прыкладамі далёка хадзіць не трэба: ня так даўно майму сябру, які раней быў суддзём, а цяпер проста юрыст, прадэманстравалі раздрукоўку яго размоў з прадстаўніком адной прыватнай фірмы…

Праслухваньне можа быць санкцыянаваным і несанкцыянаваным. Так, адзін з апэратараў мабільнай сувязі, які працуе на беларускім рынку, мае ня вельмі добрую рэпутацыю ў гэтым сэнсе. Кажуць, што там нярэдка здаюць кліентаў спэцслужбам.

Валеры Костка, падпалкоўнік запасу КДБ:

— У 2001 годзе палітыкі Міхаіл Марыніч і Ўладзімер Ярмошын разам гулялі па лесе, і нікога вакол не было. А стэнаграма іх размовы ляжала на тым стале, дзе трэба! Вось і ўвесь адказ на ваша пытаньне. І тэлефоны разьбіраюць, і сім-карты хаваюць пад нейкія магнітныя палі, а ўсё роўна, калі спэцслужбе неабходна атрымаць інфармацыю, яна яе атрымае. Таму ня трэба спрабаваць непрафэсыйна працаваць супраць прафэсыяналаў. Варта рабіць так, каб у гэтых прафэсыяналаў не было падстаў прыкалупацца да цябе.

— Як лічыце, ці выпадкова пасаду кіраўніка службы бясьпекі адной з кампаній, якая працуе на рынку мабільнай сувязі, займаюць адстаўныя генэралы: спачатку генэрал Віктар Басалыга, цяпер — былы міністар унутраных спраў Валянцін Агалец?

— Па-першае, няпыльная пасада, а па-другое, з генэраламі заўсёды можна вырашыць любое пытаньне. Калі ж прызначыць на гэтую пасаду дылетанта, яму давядзецца тлумачыць нейкія нюансы. І спэцслужбы зацікаўлены мець на такіх пасадах людзей, якім доўга ня трэба тлумачыць, што да чаго.

Цяжка высьветліць, што тут праўда, а што лухта, але асьцярожнасьць ніколі не зашкодзіць.

Я-то не задумляўся, што такое Veon і з чым яго есьці, пакуль сёньня не даведаўся, адкуль у нашым краі ўзяўся АПСОС life . Мне здавалася, што ва Ўкраіне прынамсі гэта пэўная частка МТСу, то я ж думаў тое самае і пра беларускі ляйф. Ажно высьветлілася, што гэты ляйф - тое, што сталася з БэСТам пасьля ягонай прадажы туркам.

А цяпер вернемся да нашых баранаў Veon’аў. Увасьлед за вытворчасьцю супэр-пупэр-радыё-і-мабільнікаў у адным фляконе плянуецца выпускаць (ці ўжо выпускаецца) прадукцыю кітайскага вытворцы Gionee ў Беларусі.

Асабліва "парадавала" навіна пра "сэртыфікацыю гэтых мабілафонаў у Кітаі". Ну ўсё, цяпер мы дакладна ўсе павыміраем ад радыяцыі.

А ў Беларусі ўжо пачалі дапамагаць кітайцам у нялёгкай справе зборкі гаўнамабільнікаў. Зьбіраць будуць з кітайскіх складнікаў, а тое, што з гэтага атрымаецца, будзе звацца "камбінаваны мабільны/радыётэлефон", альбо "камплект тэлефоннае сыстэмы GSM/WLAN Эўратэф-М". Так-так, мадэль будзе прызначацца для выхаду на эўрапейскія рынкі.

Ну, яшчэ калі верыць адыёзнаму апісаньню "перадавых магчымасьцяў" спаруды, то там нават будзе e-mail, wap(!), sms і нават mms, ня кажучы ўжо пра ўсялякія там вібравыклікі, гучную сувязь, паліфанію(!) і камэру. З гэтага ўсяго на афіцыйнай бачыне атрымалася спраўдзіць, што камэра 0,3Мп, дысплэй 65К колераў, флэш-памяць нейкая 16+8Мб(!). Хіба што акумулятар заяўлены 1050mAh.

Ну-ну, калі яшчэ цераз пару годзікаў ён можа дойдзе да Эўропы, то хай там раскажуць, што гэта такое і куды яго трэба падзець.

Учора нам прыйшла абвестка з рэклямай "беларускага мабільнага тэлефону". Ваняшаў скепсыс з нагоды таго, што ён, відаць, "пераносны на калясцы", дапоўніўся маім пасьля азнаямленьня з прысутнымі ў ім функцыямі: 262К экран 176х220 пікс., mp3, камэра 1.3Мп, сэнсарны дысплэй 2.4′’, MicroSD 128Мб + 64Мб ўласнае памяці, дызайн корпусу падобны да Sony Ericsson K750i… Адначасовая праца з двума SIM-карткамі!!! Апошняя фіча, канечне, зацікавіла найбольш, а вось падабенства да дызайну абсалютна іншае мадэлі выклікала дадатковыя падозраньні. І я палез шукаць інфармацыю далей…

Чаго й варта было чакаць. Ну хіба хто яшчэ ўмее так перадзіраць дызайны, як не кітайцы? Высьветлілася, што тэлефон вырабляецца швэдзка-кітайскай кампаніяй (?) Beijing Wancom Communication and Network Technology Ltd. на грунце Philips Dragonfly Platform па замове канадзкае QiiQ Communications Inc. І завецца "правільна" адпаведна Airello™Q-DualSIM-GSM-TSKP™.Чаму Airello, спытаецеся вы? І будзеце правыя: я знайшоў яго ў сьпісе тэлефонаў, што распаўсюджваюцца й аднайменнай канадзкай кампаніяй таксама.

Сапраўды, для адказу на званкі існуе нават 2 кнопкі - для кожнае сотавае сеткі асобна, можна нават размаўляць з двума абанэнтамі розных сотавых апэратараў у рэжыме канфэрэнцыі. На розных бакох экрану паказваюцца ўзроўні прыему сыгналу розных сотавых сетак. У камплекце адразу дзьве АКБ (не нагадвае ZTE? ) , стылус (само сабой), флэшка (паўтаруся). Памяць на апошнія 50 званкоў. Фонавае прайграваньне mp3 і (проста) прайграваньне mpeg4 і да ўсяго гэтага яшчэ й гарантыя ў менскім сэрвісным цэнтры зь непісьменнай назвай "Digital Servise" (хаця гэта, хутчэй за ўсё, непісьменны рэклямадаўца - у яго шмат недарэчных памылак) і ня меней дзіўнай афіцыйнай (?) бачынай (?).

Па водгуках тых, хто ўжо карыстаецца гэтай мадэльлю, яна нават працуе. Праўда, ёсьць праблемы з прашыўкай, але, калі верыць прадаўцу, яны вырашаныя ў яе другой вэрсыі, а перашыўка праводзіцца сэрвісным цэнтрам бясплатна (як і павінна быць). Хммм… Ну што ж, значыцца, на беларусаў і канадцаў звалілася шчасьце і мы ўрэшце ўперадзі планеты ўсей.

Цікава, а ці хацела б Нехта вось такога СонЭрыка… У ім жа таксама ё тачскрын. (Адказваць паклаўшы… нагу на ногу) 

І яшчэ вось такое здараецца: ляжаў пярсьцёнак сабе на дне, ляжаў, а пасьля - гоп! - і знайшоўся. Аба што гэта я? А, вось ляжалі ў нас паўгады гэтыя няшчасныя два тэлефоны, а пасьля ў адзін дзень - хрысь! - і зьніклі. Што б гэта азначала? А! Відаць, сёньня быў ня СонЭрыкаў дзень…

Разьбіраю кучу (абое два) новых мадэляў Банкаў.  Усе ажно цэлыя два разы чытаў па іх інструкцыі. Во дажыліся.

P.S. А яшчэ… Ну як з такімі мадэлямі тэлефонаў па такой цане Бэнкю-Сымэнсы ўмудрыліся збанкрутаваць?

Раблю апісаньне новага фоціку, што да нас прыехаў. У фірмовай краме чытаю: "інтэграваная памяць 24Мб, што дазваляе доўга здымаць". , даўно я так ня ржаў.

Ну і яшчэ па ходу сёньня перашыў нарэшце анляйн… Не, ня свой, але таксама СонЭрык - К750i - у якім чамусьці не было маскальскае мовы. Праўда, пасьля перашыўкі яна не зьявілася, але прыемна, што прайшло ўсё гладка й проста. Можна будзе за свой ня так баяцца, калі дабяруся.

Памяняў любімы нумар. На тую, пасьля смс-ак якое хочацца прыдушыць Мікіцёнка (у абдымках). На якую цяпер да таго ж рынгтон, які я ніколі не пачую яшчэ толькі ад двух чалавечкаў. Хаця… Не - ужо ад аднаго. Хаця ня ведаю, ці пачую й так.

Учора дзякуючы Некаму пачуў, што са зьменай тэмы памяняліся й рынгтоны, у тым ліку на смс-кі. А на званок увогуле стандартовая нокіяўская пішчалка. Ну добра, замест аднаго смс-чнага "пік" абнавіў мэлёдыю на воплі з калгаснага двару. А сёньня паслухаў Ваняшаву "Нокія цьюн" (ён раней ужо паставіў сабе яе на званок) і спампаваў яе сабе таксама. Цяпер ня ведаю ўжо, як свой тэлефон правільна й называць.

…смс-ку ня зьмесьціцца (на калямбуры пацягнула).

• Учора дадаваў новых фотак/пераглядаў свой фотальбом. Той, што апошняе вэрсыі. Нават сьмяяўся быў са сваіх жа раней зробленых камэнтароў подпісаў. На радасьцях пачаў падпісваць далей. Мне падабаецца мой фотаальбом! Толькі, блін, зусім з галавы выляцеў генэральны спонсар "Сваёй гульні"…
• Учора дачакаўся-ткі аповеду пра сустрэчу двух харошых чалавечкаў, дык мог спаць са спакойнай душой і нават бяз сноў. І хоць ніхто не будзіў - прачнуўся сам за паўгадзіны да працы. Сёньня чуў, што чамусьці ўначы зваліўся некуды мабільнік, а зраньня яшчэ паўгадзіны яго шукаў, пакуль Michelle, тэлефануючы пад дзьвярыма, спрабаваў улезьці ў хату.   Пакуль улез - заставалася мала часу. Хапіла толькі на знаёмства з маім нованабыткам. Таму пасьнедаць атрымалася ўжо толькі ў абед.
• Ну і яшчэ раз напамін, прыйшоў па пошце. Хоць і нічога не заслужыў - а ўсё адно прыемна.

   

  "Шаноўны сябар!

  Сёння, 1 чэрвеня, у 18.00 у офісе ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" (Мінск, пл. Свабоды, 17-304) адбудзецца ўзнагароджанне пераможцаў акцыі  "ФотаPositive".
  Запрашаем Вас на імпрэзу."

  А можа й добра, што нічога не выйграў, а то нават не было б каму й прыза забраць. 

• А сёньня, панаставіўшы нейкіх (сам ужо не памятаю якіх) прымочак, з дапамогаю РэпГету дабіваўся першае запампоўкі з РапідШары. 
• Ну і яшчэ абнавіў нарэшце тэму аздабленьня на сваёй (любімай) мабілцы. Завецца яна "Нокія_Н60_сырыэс_фо_М600". Ну а якую ж яшчэ: болей жа нармалёвых вытворцаў тэлефонаў, акрамя гэтых двух, і не засталося. 

Прагрэс-індыкатар быў спыніўшыся на 58%. За ўсю ноч не прашыўся? Болей чакаць не было сэнсу. Адключыў. "Завёўся" толькі з другога разу, як дастаў батарэю. Вэрсыя прашыўкі не памянялася, дадзеныя нікуды ня зьніклі.

Без тэлефону было цяжка: якраз трэба б пагаварыць было. Буду чакаць зручнейшага моманту.

Upd. 10:40. Патэлефанавалі. Шыт. Наладкі мэлёдыяў усё-ткі зьбіліся. Аднаўляць няма сэнсу - усё адно я не адступлюся ад вар’яцкае ідэі абнавіць прашыўку. 

1. Пачысьціў сёньня кучу смс-ак. У асноўным зь інбоксу, але ў адсоткавых адносінах болей атрымалася сваіх уласных пацёрта. Буду ізноў чакаць моманту, калі назьбіраецца болей за 100 прысланых.
2. Данёс нарэшце да працы фнудок. Зрабіў бэкап усіх дадзеных. Ужо адзін раз было страшна, калі ён вырашыў перагрузіцца і не схацеў уключыцца сам. Давялося выдраць кабэль і ўключыць рукамі. "Что нас ждёт? - Море хранит молчанье…"
3. Думаў, на гэтым пачнецца працэс уласна прашыўкі. Фігвам. Цяпер пампуецца Sony Ericsson Update Service.
4. Невядома яшчэ, ці ўсталёваны ў гэтым осьліку Adobe Flash Player. Усталюю й яго.
5. Відаць, уласна прашыўку сёньня не пасьпею. Шкада: заўтра, мажліва, ня будзе як. Па выказваньнях на форуме, прашыўка сама па сабе важыць яшчэ 80-130 МБ.
6. Пазачыняць нафіг усе прогі, што трафік цягнуць…

Даўненька ня быў на ірц.бай. А ўчора ж паставіў сабе на мабілку нарэшце кліента для іркі. Просьценькі, але ўсе вядомыя мне () каманды  падтрымоўвае, і што галоўнае - трафіку ня так шмат жарэ, як я баяўся…

Але галоўнае падчас інсталяцыяў/пераінсталяцыяў розных гульняў/перабору_кліентаў зразумеў, чаму ўсе інсталяваныя мной праграмы "зьлятаюць" назад у адну тэчку. Ня буду чакаць зьяўленьня новае флэшкі, відаць - калі-небудзь і прашыўка свайго тэлефона бывае ўпершыню…

Вось ня думаў, што можа быць цiкава “вешаць” выявы людзей на адпаведныя кантакты. Але пакапаўся ў архiвах, знайшоў прышпiльныя фоткi i… Будзе прыемна ўжо проста ўбачыць iх на экране.
Калi толькi яны будуць тэлефанаваць…

Я вельмі люблю атрымоўваць на сваім тэлефоне смс-кі. Гэтае стандартовае апавешчаньне… Яно так цудоўна прадуманае некім, што пілікае так, што гук чуваць не з кішэні, а нібыта вакол… Нават не пілікае, а цілі-мілі-трамкае… Шкада, што гэта здараецца так рэдка… Шкада, калі чаканьні падманваюцца спамам ад МТСу…

А ўчора прысьніў такі дзівосны міраж у выглядзе смс-кі…  

Прывезьлі мне чахла для майго любімага мабілафончыку! Хоць і ня тое, што я хацеў, але навошта пераплачваць шалёныя грошы. Хай яму будзе прыемна. І на поясе вешаць можна, а то ў кішэні зусм зацягаў бы канчаткова… І экрану спакайней бяз пальцаў. Адным словам - я задаволены. Хоць сьпярша ставіўся да гэтае ідэі са скептыцізмам.

На працы, як трапна выразіўся начальнік, новая "замарочка". У сувязі з маёй распухлай шчакой калегі прапануюць мне падзяліцца "цукеркай". Доўга (паўвыходнага) думаў, як ім адпомсьціць. Накупіў і сапраўды цукерак ("Залатога ключыку", каб даўжэй жаваліся) і ўсім, хто нагадваў пра гэта, яго раздаваў. Шкада, што калі на працу прыйшоў - а пра гэта ўжо не ўспаміналі. Відаць таму, што пасьля лячэньня пайшоў на папраўку…

Так старалася Наташка - нашая бугальтарка - дапамагчы зьняць мой боль, што схацелася, каб ён і не праходзіў. "Прыгразіў" ёй, што як на працу выйду і зьменаў відно ня будзе - будзе ізноўку паўтараць лячэньне. Дык можа гэта не паляпшэньне насамрэч, а проста яна ня хоча лячыць?..

А ў суботу Танька прывезла фоткі з нашае апошняе гулянкі. Аднак настолькі ня мог нікога бачыць, што ледзь яе не пакрыўдзіў быў… І тут зьявіліся Аладушка і сусед Алесь. Пад’ехалі з Танькай да аўтастанцыі, а ўжо перад самым ад’ездам яна ўзгадала, што яшчэ ж забылася мне пахваліцца сваім фотаальбомам. Ну што ж, давялося яго сканфіскаваць да наступнага прыезду.

А яшчэ даўно ня бачыліся з Наташай, зь якой раней давялося працаваць… Хех, магла й падзяліцца пра свой удзел у гульні - тады б фоткі атрымала. А яшчэ неяк пабачылі з Дружком аднаклясьніка (майго), зь якім пасварыліся мінулым летам і з тае пары болей не сустракаліся. Але й шкадаваньня ніякага няма. Павіталіся й пайшлі далей самі сабе.

А вось для шабачак на вуліцах я хутка, відаць, буду насіць з сабой жрачку. Праўда, ня ведаю, ці не разаўецца ў мяне нездаровае пачуцьцё непаўнавартасьці ў гэтым разе, што нібыта шабачкі тады будуць цягнуцца да мяне не з прычыны ўзаемнага каханьня, а з пачуцьця банальнага голаду.

У сувязі зь днём дурня асечнікі пакінулі маю мабілку ў дурнях - давялося пайсьці ў інтэрнэт. Ледзь не здурнеў.   Адразу ў галаву палезла Крысьціна Шацікава і "ўсе мы там будзем"… Карацей, лухта ўсялякая. Але вось такога просыпу ну аніяк не чакаў… Без абсалютна аніякае дапамогі з майго боку. На наступны дзень пасьпяхова правялі апэрацыю "паўстань, аўганістан Аладка!" Ня ведаю, як доўга гэта працягнецца.

Сёньня паўдня перапраўляў цэны. Ну, як заўжды, пасьля выходнага праца мая найперш заключаная ў разграбаньні бардаку. Усё ідзе сваім шляхам.

Кінулі ўчора спасылкі на гульні пад 320*240. Запускаў у сябе Call of Duty абедзьве часткі. Я што, развучыўся зусім гуляць у гульні? Ну першая частка то яшчэ хай сабе - яна апынулася пад 176*220. А ў CoD 2 мяне забівалі адразу на пачатку місыі.

Сёньня круціў, каб пабачыць, што ж такое гэты ZTE. Мэню й функцыянальнасьць - ад Сямёна, дызайн - з Нокіі, паліфанія - ад гнусмаСаў з ЛыЖамі (пра іх нават казаць ня хоЦЦа)… Акрамя перадзёртых у карэйцаў мэлёдыяў ёсьць таксама свае кітайскія, ёсьць перадзіраньне і з "Місыя невыканальная"… Карацей, справа кітайцаў расьце й квітнее.

• Учора ўпершыню мой мабільнік разблякавалі без пастаронняе дапамогі (то бок без маіх падказак). Прыйшоў Валодзя падзівіцца, што то за дзіва, ну я яму і даў яго круціць - маўляў, круціся як хочаш. Хвілін дзесяць ён яго тыркаў ва ўсіх месцах, а я як разблякаваў - сам абамлеў. Пайшоў ад нас у поўным замяшаньні і з вачыма 9х12. Прыблізна вось так. Ці так:
• Абмеркавалі ўчора з Аладкай усё "па-даросламу". Не хацелася б набіваць ізноў той самы гузак на ілбе.
• Гэх, як недарэчы рана пачалася вясна… Цяпер кожная красуня на вуліцы ня будзе спрыяць таму, каб ня ўзгадваць пра…

Як добра, што маю на гэтым тэлефоне "Ўорд". Дык нарэшце пераклаў тэкст пра "Ойру" на расейскую з мэтай перакладу яго на італійскую.

Добра, што маю на сваім тэлефоне кліент для "аські". Дык асіліў-ткі набор на апаратнай кляве падчас размоваў (добра, што ё з кім паразмаўляць). А перакладаць жа ладны кавалак тэксту трэ’ было, але ня ў гэтым праблема. І нават не ў асаблівасьці клявіятуры. А ў тым, што такі вялізны тэкст (ажно 43 кБ) мой вордзік ніколі яшчэ не пераварваў, і на апошні абзац не хапіла ні яго, ні маіх нэрваў. Набраў у новым дакумэнце, пасьля скапіяваў/уклеіў.

Добра, што маю мажлівасьць наведваць "Ойру". Новы танец значна прасьцейшы за ўсё, што мы вучылі дагэтуль, і гэта абнадзейвае, што я хоць нешта засвоіў. Ну і дзяўчаткі нашыя прыпаднялі настрой…

Мабілка. Дзень без налепкі перажыты.

Рысянятка. А я мог сумнявацца, што будзеш радая? І, відаць, крыху павесяліў. Яе.

Зззмарушка. Малееенькая… Яшчэ дзіўна, што не Аленкай зваць. У сэнсе - яшчэ чаго не хапала.