We are the greatest!

1. У мэтро бачыў такууую рэкляму (ад макдональдзаў)! Першыя пяць хвілін, пакуль ліпіздрычка стаяла на прыпынку хвіліны дзьве , шкадаваў, што такі зручны момант быў бы сфоткаць на памяць для нашчадкаў. Наступныя пяць хвілінаў спрабаваў пераварыць сэнс выявы і адначасна не пазбавіцца ўласных мазгоў. Да канцу дарогі, застаўшыся-такі з мазгамі, спрабаваў пераварыць дызайнэрскую задуму. Ух, там бы Цёма разагнаўся!
   
   
   
2. Ў якіх я ўчора быў месцах! Я й ня ведаў, што дастаткова прайсьці пару крокаў ад працы, каб адкрыць невядомы сьвет. Сьвет недарэчнасьцяў і анахранізмаў.
3. Пакуль ня позна, раю ўсім схадзіць на фэстываль міжнародных (чаму гэта акцэнтуецца, будзе крыху ніжэй) сацыяльных ролікаў (уваход бясплатны), якія круцяць зараз штовечар у "Цэнтральным". Узбагачэньне беларускамоўным лексыконам гарантаванае, бо такі пераклад нельга было зьдзейсьніць - яго можна толькі прыдумаць. Што не зьдзіўляе, дык гэта тое, што адзіныя ролікі, якія былі па-маскальску на гэтым паказе, зьнятыя - правільна, беларусамі. Асабліва пацешыў "наш" двухсэнсоўны ролік пад назовам "Прышчэпка" (у сэнсе, відаць, калі прышчэпваюць не за што, а ад чаго-небудзь). У ім сьпярша фігуруе напаўаголены бэнээфавец хлапак, пасьля якога ў кадры зьяўляецца мент у поўным камуфляжы. Яго амуніцыю паказваюць ва ўсіх падрабязнасьцях: шалом касманаўта, берцы, бронекамізэльку, пальчаткі з кастэтамі, шчыт. Напрыканцы роліку - рытарычнае пытаньне: "Хто лепей абаронены, маўляў. Прышчапляйцеся ад хваробы". Поўны абзац.

На жаль, ад гэтае хваробы прышчэпка не дапаможа…

Ну ды гэта зусім пра іншае. Галоўнае, што я паржаў. Сёньня з Алікам (і фоцікам) ідзем на паўторны (спадзяюся) сэанс. Такое мастацтва не павінна загінуць для нашчадкаў.

Надзвычай аптымізаваная ў памерах аркада. Выратуйма іконку сайту ад іншаплянэтных прыхадняў! Стваральнік заадно й памераў (чарговы раз) браўзэры на "вашывасьць". Без праблемаў працуе пад Опэрамі і 2-й Мазілкай; Файяфокс 3-і нібыта мае нейкія праблемы, хаця я не знайшоў да чаго дачапіцца. Праблемы Сафары нікога надта не цікавяць, думаю, а вось як праграмэр выказаўся пра "восьліка" ад "дробнамяккіх": "Працуе на іншаплянэтных заваёўнікаў. Больш няма чаго сказаць."

1. Ну хоць нехта мяне разумее.
   

   можно сделать комментирование только для зарегистрированных пользователей (самый тупой вариант из мною виденных).


А далей крыху пазабаўляемся.
2. Не адных SUP-аўцаў узрушылі фоткі непаўнагадовае мафкі-з-гарэлкай. Ня ведаю, як там наконт засуспэнджваньня было, але зараз Арцемій Лебедзеў ізноў запрашае на адкрытыя фотасэсыі. Ну а наўздагон пасыпаліся крыятывы… Што можна (паспрабаваць) зрабіць дзеля запабяганьня такой сытуацыі?
3. З сэрыі "міфы і іх абвяржэньне". Аўтарка спадабалася тым, што ня проста тупа скопі-пэйсьціла, а дадала сваіх меркаваньняў, прычым калі абвяржэньняў, то небеспадстаўных. Ну і ўвогуле даволі маляўнічы блёг, шкада толькі, што відавочны загон перакос на тэму каханьня і ўсяго зь ім зьвязанага. Зь іншага боку, іначай і быць ня можа, бо блёг так і завецца. Для дзяўчынак - адназначна мастхэў.
   P.S. А ў нас зь ёй… у сэнсе - зь ейным блёгам - нават ёсьць падабенства, калі паспрабаваць чытаць Рэнесансаў Рэвэранс і Пра каханьне альбо Крыху пра жыцьцё цераз гугаль-рыдар…
4. Добра, пасьля такога неабходна паверыць у сябе. А галоўнае, паверыць, што ня сэксам адзіны жывы чалавек. Маладых дзяўчатак запрашаю ў "Вакенца ў рай".

Крыху карыснага.
5. WordPress MultiUser - тое, што мне даўно раіў зрабіць Міколка. І тое, што, відаць, адкладаецца на няпэўны тэрмін. Бо той кантэнт, які я хацеў ўтыкнуць на асобную старонку, ужо зьмяшаў у кучу з астатнім.
6. Для тых, хто не пасьпеў яшчэ далучыцца, па спасылцы ёсьць мажлівасьць спампаваць і раздрукаваць ліст (пажадана б даслаць поштай, а не электронкай). Я ж з улікам сваіх выпраўленьняў пяці капеек адсылаў вось гэты варыянт (заадно й праверу яшчэ адну фічу дакумэнтаў гуглю).
7. Ну і яшчэ адна чытанка ад Кацярыны Легастаевай - гэтым разам пра тое, што ўсё ў нас усіх (нават насуперак усялякім МТС’ам) будзе добра. Нас - я маю на ўвазе беларусаў.

Ну што ж, субота, і, як і плянавалася, я-ткі нацягнуў самую "жоўтую" вопратку, што ёсьць, і выбраўся на "Лягенду зь пяску"-08.

Ад самога сябе не чакаў, што буду выконваць іншую ролю, акрамя як фатаграфаваць. Але, відаць, Геніку Лойку і кампаніі сапраўды не ставала рабочых рук - наколькі я зразумеў, ніхто, акрамя іх, болей не зьявіўся. Дарэчы, слова "кампанія" ўжыта ня проста так, а таму што сапраўды - там усе людзі сабраліся творчыя, і ўсе ўкладалі ў скульптуру Яна Залатавуснага калі не душу, дык хоць дух.

Парадаваўся за маладое пакаленьне. Для іх беларускамоўны асяродак - самая што ні на ёсьць натуральная рэч з самага дзяцінства. Дзякуючы бацькам, зразумела. Схацелася ці самому вярнуцца ў іхні ўзрост, каб сябраваць з такімі вось аднагодкамі, ці тое неяк "праскочыць" пэрыяд гадаваньня грудных дзетак з тым, каб яны ўжо далучыліся да гэтака пакаленьня, якое ўжо ня ведае Леніна, ды яшчэ ня ведае другога прэзыдэнта Беларусі…

Як заўсёды, я ў працэсе пачуў і шмат цікавых гісторыяў. Спадар Генік аказаўся такім добразычлівым, хоць і старэй, чым я сабе яго ўяўляў. А я, дарэчы, нават ня ведаю, чым скончылася ягонае змаганьне за праўду па месцы працы некалькі месяцаў таму… Спадарыня Арына аказалася такой ахвочай да вывучэньня новай тэхнікі, што ў фотаздымках недахопу быць ня можа. Можа й шкада, што ўсю працу перапыніў дождж… Але ж заадно й пакупаліся.

P.S. Яшчэ ня позна далучыцца: працяг заўтра! Такім чынам, апранайма жоўтую вопратку, не забываемся сяброў і знаёмых, і - хай у краіне пад бела-жоўта-белымі сьцягамі гучыць родная мова! Дзея адбываецца з самага ранку ў раёне станцыі мэтро "Каменная горка", а там пешкі мэтраў сто да кар’еру, дзе будзе ўзьведзены касьцёл сьв. Яна Эвангеліста. Удакладненьні па тэлефонах (029) 955 92 04 (Генадзь), (029) 312 54 71 (Валя).

…хаця б таму, што гэта іхні адзіны прыстойны пост за апошнія дзьве старонкі. Але такога я ня мог прапусьціць.

 

 

Ну і яшчэ вялікая колькасьць малюнкаў. 

Як у нас было даўней…

 А якія зімы хутка настануць:

 

 Верхняя і ніжняя - з партфоліё Яна Вэрмаера. І таму што для Прыгожынкі.

Натыкнуўся на чарговы WordPress-блёг (праўда, не stand-alone) зь Беларусі. Ну, зь нядаўнае пары ў мяне асаблівая зацікаўленасьць пошукам wordpress-аўцаў менавіта адсюль.

…і яшчэ шмат, нажаль, жэсьці.

…стараньнем японскага дызайнэру.

Ну вось і дачакаўся - не пісаў пра сваё захапленьне да тае пары, пакуль не прайграў. Адначасна ўсталяваўшы новы рэкорд па колькасьці гульняў без паразаў: 15 запар. Праўда, большасьць зь іх скончыліся нічыйным вынікам…

А ўчора прыняў удзел у сваім першым мегатурніры. І высьветлілася, што для паўнавартаснага ўдзелу ў іх мне не падыходзіць 3-я Мазілка… Я ў ёй сядзеў і нават духам ня чуў, што ёсьць у чаце розныя пакоі. Дык вось каб без праблемаў гуляць у турніры, мне трэба было знаходзіцца ў іншым пакоі, ніж усе астатнія "непасьвяшчонныя". То палову ўсяго часу я правёў у тырканьні і пошуку спосабу ўвайсьці ў той пакой (прыйшлося запускаць нават "восьліка" буууээ ), а пасьля, пакуль разкачагарыўся і нарэшце пачаў выйграваць - турнір ужо скончыўся за яўнай перавагай нашае групы. Ага, вось у чым фішка - хоць я і прасядзеў фактычна на падсосе ў "старэйшых" (а я быў найслабейшы з усіх удзельнікаў), але яны справіліся і за сябе, і за "таго хлопца" (то бок мяне). У выніку ўдвая больш выйграў, чым заплаціў за ўдзел.

Але вось ў 3-й мазілцы гуляць не змагу ні ў турнірах, ні ў чэмпіянатах, значыцца. Гэххх, няўжо прывыкаць ізноў да амаль забытае ВогнеЛіскі?.. А ўжо столькі фічаў адпадзе, каторыя пакрысе зьяўляюцца ў МайнФілдзе.

P.S. Гэта я натрапіў на вычварэнцаў чалавечкаў, каторыя дызайняць з мэтаю зрабіць ВагняЛіску прывабнейшай. Яшчэ прывабнейшай, чым яна ёсьць. Такім чынам:

• Распрацоўкі для Мазілкі (па-расейску), у асноўным там сабранае ўсё, што можна доўга шукаць па розных бачынах і краінаў сусьветнага сэціва. Праўда, стваральнік ужо даўно, відаць, забіў на абнаўленьне;
• Шпалеры для працоўнае паверхні вашага кампутару. Агромністы выбар!
• Іконкі і цікавыя анімаваныя вагняліскі. Крыху падняўся настрой нават.
• Брэндынг сусьветна вядомага лягатыпу ВагняЛіскі, у тым ліку і для выкарыстаньня ў іконках. Як усё пачыналася…

А цяпер, значыцца, трэба апраўдаць назву запісу. Дык вось, на маю думку, частыя лягі сэрвэру некаторыя ня вельмі шчырыя гульцы скарыстоўваюць на сваю карысьць. Зразумела, што адначасна анляйн на сэрвісе можа знаходзіцца крытычная маса наведвальнікаў, і таму час ад часу сувязь з сэрвэрам губляецца. Як нейкі спосаб засьцярогі ад пройгрышу праз дысканэкт дзеля гэтага і быў уведзены, відаць, даволі вялікі таймаўт на абмеркаваньне свайго ходу. Натуральна, што гульня можа працягнуцца й раней, але дзеля гэтага патрэбная згода двух бакоў. І вось таму, калі адзін з апанэнтаў зацягвае час… То гульня выклікае нэрвовасьць і імпэт ахалоджваецца. Хаця, паўтаруся, мажліва, гэта ўсё адбываецца проста з-за лягаў сэрвэру…

 

Не, вы не ў Вікіпэдыі. Вы чытаеце пра маючую адбыцца ў Кыеве неканфэрэнцыю акурат на той ўік-энд, як там будзе БелАнёлка.

via  Іруська

 

А, дарэчы: шмат новых ават… не, не аватварак, а як бы гэта выказаць… ну, тварыкі для іЛЖэ-юзэраў у стылі ўкраінскага нацыянальнага адзеньня і прычосак, у выглядзе розных жывёлак, ва ўсемагчымых постацях.

via  Крыжыкі

Другі дзень - другі ноўтбук, ізноў вінда, праўда, дровы ўжо ёсьць. І сёньня, відаць, цэлы дзень мне наканавана зь імі пратыркацца. Прыцягнуў свайго на працу разам з мадэмам - працуе АДСЛ без праблемаў, хоць ты плач.

Хацелася б, каб мой ноўт выглядаў якім-небудзь непаўторным, непадобным да іншых чынам. Толькі вось у Піцер дзеля гэтага ехаць неахвота…

Гэта я да таго, што знайшоў новы блёг па ўсялякіх модных гаджатах (бррр, ну і слова!)

Ну, а ніжэй тое, што атрымалася ў мяне, калі зацікавіўся словам "аэраграфія".

 

 

 

 

Вой, гэта ўжо крыху зь іншае вопэры. 

Высьветлілася, што гэта было яшчэ ня ўсё.

Астатнія знайшоў цераз  Загадкавага чалавека