We are the greatest!

Паколькі ўжо можна пачынаць пакрысе прыстыкоўвацца да паехалі! , дык церазь іх трапіў на такое пасьмяхоцьце!

 

Найпрыгажэй ад усіх выглядаюць электрамотаролеры, аднак усё адно 60 км прабегу ад аднае зарадкі - ўсё яшчэ несур’ёзна для самаходнае тэхнікі. Потым яе што, у рукох дахаты весьці?

Па-мойму, усё адно зручней, чым пхаць на сабе гэткую дуру, самому пядалі круціць у такім разе. Асабліва калі ёсьць яшчэ ягады ў ягадзіцах!

• Пяндосская мытня можа без папярэдняга на тое дазволу пракурора ці яшчэ каго праверыць зьмесьціва вашага ноўтбуку, камэры, мабілкі і іншых электронных прыстрояў, калі Вы ўяжджаеце ўнутар краіны. Гэтак, у прыватнасьці, здарылася зь Білам Хоганам, які вяртаўся ў ЗША зь Нямеччыны ў лютым гэтага году. Ягоны ноўтбук заставаўся на мытні дзеля праверкі цягам яшчэ двух тыдняў. Дазвол на нагляд патрабуецца ва ўсіх іншых выпадках, акрамя таго, калі асоба ўяжджае ўнутар краіны, як было пастаноўлена судом, паведамляе Neatorama.
• Натуральна, што там з гістарычных прычынаў нямерана чарнажопых. І вось адзін з гэтых макакападобных "засьвяціўся" у сваім сапраўдным абліччы. Калі мама не схацела даць яму, 40-гадоваму абалдую, грошай, ён ударыў яе па шыі замарожанай тушкай кураняці. Гэтага яму паказалася мала, і ён агрэў яшчэ й суседку, а недзе праз гадзіну, выйшаўшы на вуліцу, накінуўся з лаянкай і гэтым самым кумпяком яшчэ на двух жанчын, што праходзілі міма.
• Мужчына нарадзіў-ткі дзіця. Зразумела, што гэта здарылася… Правільна, у Пендастане. Зразумела, мужчына гэты не адэкватны мужчына, а ў мінулым жанчына. Даведаўшыся, што яго (яе?) жонка ня ў стане сама вынасіць дзіцёнка, ён (яна? - усё, далей буду прыводзіць адзін варыянт займеньніку, усё ж мужчынскага роду) перастаў атрымваць штомесячныя ін’екцыі тэстастэрону. Некалькі месяцаў пасьля гэтага ягоны арганізм яшчэ самарэгуляваўся (відаць, ператвараўся назад у жанчыну), пасьля, пэўна, у ягонае лона ўвялі штучна аплоднены зародыш. Ну і ў выніку ўсё абышлося натуральнымі родамі, без кесаравых перасекаў. Дзяўчынка адчувае сябе нармалёва. Але мне адразу ўзгадалася даўняе абяцаньне - здаецца, гэта было неяк зьвязана з Арнольдам Шварцанэгерам - узнагародзіць шалёнымі бабкамі першага мужчыну, які народзіць дзіцёнка. Хіба ж гэта ня той выпадак? Ці ўсё-ткі Томас Біці ня лічыцца мужчынам? Гм, трэба пашукаць пра ўзнагароду…
• Чаму АйПоды такія дарагія, станае зразумела, калі пачытаць пра іхнія замарочкі з чыпам аўтэнтыфікацыі. З аднаго боку, вось да чаго прыводзіць нежаданьне дзяліцца сваімі сакрэтамі з усім сьветам. Зь іншага боку, "Эплаўцы" такім чынам трымаюць марку…

Задача: трэба перакласьці слова "прайшоў". Заходзім на Гугаль транслэйт (пара "расейская -> ангельская" ўжо будзе выбраная), пішам слова, націскаем… Ааа! І тут ён!

Некалі мне б гэты артыкул дапамог не лапухнуцца…
Зусім ужо абалдзелі - анляйнавая фотажопа!

Цяпер на мапах Гуглю можна назіраць за начным небам, не вылазячы з ложку.

…альбо Індусы руляць!

 

Мяне знайшоў на аднаклясьніках стрыечны брат Макс з акраіны нашае вобласьці - Берасьця. Ну, гэта само па сабе нечакана, але я, годна перажыўшы, пачаў капа́ць далей… І знайшоў яшчэ аднаго брата - ягонага роднага, а заадно й Васілінку, у сябрах.

Але самае цікавае раскрыў у фотках… Нарэшце паглядзеў на ягоную Даму сэрца. Высьветлілася, што яна таксама тамака зарэгістраваная. І што Макса заве "мой бусяркін"…  

Заўчора выказала жаданьне прыйсьці Наста. Бо даўненька ўжо ня бачыў. І раптам мне пасьля гутаркі зь ёй, а таксама з Валерам… А, з Валерам - каб не падтрымліваць плётак пра тое, што я нібыта не адказваю яму, бо за нешта пакрыўдзіўся (ізноў гэтае глупства!). Ну, канечне, яны й раней мяне называлі на "вы", але ўчора я зразумеў, што нічога дзіўнага ў гэтым няма: для іх я ўжо стары дзядзька.

Задумвацца няма як - учора ж "Мядовая прэмія". З прыгожага на якой была толькі… выдадзены зборнік твораў Міколы Купрэева "Палеская элегія". Гэх, няма таго, што раньш было, але, як кажуць, і на тым дзякуй. Панаехала гасьцей… Некаторыя да таго абарзелі, што спазьніліся нават больш за майго тату. Яшчэ й "прагулялі" (то бок прапалілі) ўласна ўручэньне. Яно й сапраўды неяк нечакана пачалося для ўсіх, у тым ліку і для самога Міколы: казалі-казалі пра Купрэева, і раптам неяк пераскочылі да прэміі. Ну што ж, у мяне-то фоткі свае застануцца. А ад "кур’ераўцаў" што ўзяць, акрамя хіба газэты было, і тая "нясьвежая", але ж затое колькі карыснае чытанкі адразу відно ў параўнаньні з аднастайнасьцю дзяржаўнае прэсы…

Тааак… Ну яшчэ нарэшце паставіў апошнюю мірандачку, хоць выйшла яна ўжо даўно, ды рукі неяк не даходзілі. Падумаць толькі: я лічыў, што беларускую мову яна не ўспрымае з-за таго, што віста - а вось і не: апошняя вэрсыя ня мае такіх праблемаў. Ці ня самае відавочнае новаўвядзеньне ў якіх-кольвечы новых вэрсыях якіх заўгодна праграмаў.

Разграбацца па чарзе пачну з дашно пачатага і таго, што яшчэ працягваецца, а зь некаторымі, мажліва, толькі пачынаецца.

Неяк даўно я замаўляў тлумачэньняў ад StopBadWare з прычыны блякаваньня імі досягу да майго standalone-блёгу. Адказ прыйшоў (даўнавата ўжо насамрэч, алё ўсё адно болей за месяц яны нешта высьвятлялі). Нават напісалі, што нібыта шукалі на маёй бачыне благія праграмы і ўвогуле паганыя намеры, але не знайшлі і таму будуць мець ласку (!) выкрасьліць мой блёг са сьпісу падазроных (!). Чаму я так скэптычна да гэтага паставіўся? Ну, па-першае, тэрміны іхнія не задавальняюць: гэта ж болей месяцу чакаць давялося б! А яшчэ таму, што прычына зусім ня ў badware. Хаця, высьвятляецца, я пра гэта ўжо пісаў…

Напішу яшчэ тады пра перапіску з хлапакамі з PostReach, у якіх я карыстаюся плягінам, што дазваляе ацэньваць мае пасты на тым самым standalone-блёгу па 4-хбальнай (?) сыстэме, выражанай, прычым, не ў шкале "ад горшага да лепшага", а ў самім характары запісу, то бок ад "" да "". Плянаваў я сьпярша ўсталяваць яго сюды, на блёгсам, ды сюды ж не запампуеш нічога… Тады перанёс гэтую ідэю на *.org, а вось дадзеныя ў іх засталіся старыя. То спыталіся ў мяне тады, чаму дагэтуль тут няма гэтага плягіну і чым яны могуць мне дапамагчы? Гы-гы.

Я ня стаў тлумачыць ім, дзе яны могуць парадавацца ўжываньнем свайго плягіну, а, наадварот, - наехаў. У добрым сэнсе гэтага слова. Паўшчуваў іх за тое, што няма ў наладках мажлівасьці выбраць беларускую мову і прапанаваў сваю дапамогу ў перакладзе. Адказалі й на гэты раз, праўда, проста адпіскай. Што радыя мець дапаможніка ў іхняй працы, але пакуль што ня маюць мажлівасьці дадаць вэрсыю гэтага плягіну на беларускай мове нібыта з-за вузкага каналу ці нешта ў гэтым родзе. Я не зразумеў: яны што, думаюць, што калі будзе беларуская мова, то трафік адразу падскокне ў разы? Хм, можа, палаяцца?..

Ну а самае прыемнае з гэтага ўсяго тое, што, даведаўшыся праз trackback пра мой новы блёг, Міколка прапанаваў сваю моцную далонь, каб абаперціся ў выпадку якіх праблемаў. Праўда, такое замарочкі, як кадзіроўка rss-стужкі, нават ён не сустракаў ніколі… Гэххх… Але затое я даўно жадаў пазнаёміцца, хай сабе і з такое няпростае нагоды. А наконт кадзіроўкі - можна ж яшчэ распачаць ліставаньне з FeedBurner…

У прыезд "Звязды" з аўтапрабегам тата ў падарунак атрымаў ад іх акрамя іншае дробязі яшчэ й цуд кітайскае думкі - гадзіньнік з інтэграваным fm-радывам. І сёньня на яго ў нас нарэшце зьявіліся батарэйкі.

Вывучэньне радыёпрымачу выявіла той хвакт, што для таго, каб яго можна было слухаць, трэба падпіраць заднюю сьценку рукой. Гадзіньнік працаваў без падобных выкрутасаў, але… на ягоным цыфербляце не было дзяленьняў. Час выставіў усьляпую, "соплі" ў прымачу вырашылі зьліквідаваць. Пакуль падпайваў кантакт пераменнага рэзыстару з платай, адваліўся іншы правадок, ад батарэйкі. Нагадаю: комба-гадзіньнік па ідэі неўжываны ні разу, з новага. Што-то будзе далей?

Цяпер самае цікавае. Хоць інструкцыя й напісаная па-ангельску, але на шкле, што прыкрывае цыферблят, з гонарам адштампавана "ГЕРПЕВИР", што недвухсэнсоўна паказвае на мясцовае паходжаньне тых "кітайцаў", што прыбор скляпалі. Праўда, хай бы яны сабе гэты герпэвір засунулі ў тое месца, якім пры гэтым думалі. Зэканомілі нават на подпісе цыфербляту.

 

Яшчэ паставіў сёньня сабе нарэшце фаярфокс. Я пра той, каторы 2-й вэрсыі, а не майнфілд. Сапраўды, інэтбол стаў працаваць напоўніцу. Праўда, пасьля трэцяга адыходзіць назад крыху ніякавата. Затое вагняліска па-беларуску.

Вось толькі перамогі некуды зьніклі. Сёньня ўмудрыўся саступіць нават "нулёваму"…

Учора нам прыйшла абвестка з рэклямай "беларускага мабільнага тэлефону". Ваняшаў скепсыс з нагоды таго, што ён, відаць, "пераносны на калясцы", дапоўніўся маім пасьля азнаямленьня з прысутнымі ў ім функцыямі: 262К экран 176х220 пікс., mp3, камэра 1.3Мп, сэнсарны дысплэй 2.4′’, MicroSD 128Мб + 64Мб ўласнае памяці, дызайн корпусу падобны да Sony Ericsson K750i… Адначасовая праца з двума SIM-карткамі!!! Апошняя фіча, канечне, зацікавіла найбольш, а вось падабенства да дызайну абсалютна іншае мадэлі выклікала дадатковыя падозраньні. І я палез шукаць інфармацыю далей…

Чаго й варта было чакаць. Ну хіба хто яшчэ ўмее так перадзіраць дызайны, як не кітайцы? Высьветлілася, што тэлефон вырабляецца швэдзка-кітайскай кампаніяй (?) Beijing Wancom Communication and Network Technology Ltd. на грунце Philips Dragonfly Platform па замове канадзкае QiiQ Communications Inc. І завецца "правільна" адпаведна Airello™Q-DualSIM-GSM-TSKP™.Чаму Airello, спытаецеся вы? І будзеце правыя: я знайшоў яго ў сьпісе тэлефонаў, што распаўсюджваюцца й аднайменнай канадзкай кампаніяй таксама.

Сапраўды, для адказу на званкі існуе нават 2 кнопкі - для кожнае сотавае сеткі асобна, можна нават размаўляць з двума абанэнтамі розных сотавых апэратараў у рэжыме канфэрэнцыі. На розных бакох экрану паказваюцца ўзроўні прыему сыгналу розных сотавых сетак. У камплекце адразу дзьве АКБ (не нагадвае ZTE? ) , стылус (само сабой), флэшка (паўтаруся). Памяць на апошнія 50 званкоў. Фонавае прайграваньне mp3 і (проста) прайграваньне mpeg4 і да ўсяго гэтага яшчэ й гарантыя ў менскім сэрвісным цэнтры зь непісьменнай назвай "Digital Servise" (хаця гэта, хутчэй за ўсё, непісьменны рэклямадаўца - у яго шмат недарэчных памылак) і ня меней дзіўнай афіцыйнай (?) бачынай (?).

Па водгуках тых, хто ўжо карыстаецца гэтай мадэльлю, яна нават працуе. Праўда, ёсьць праблемы з прашыўкай, але, калі верыць прадаўцу, яны вырашаныя ў яе другой вэрсыі, а перашыўка праводзіцца сэрвісным цэнтрам бясплатна (як і павінна быць). Хммм… Ну што ж, значыцца, на беларусаў і канадцаў звалілася шчасьце і мы ўрэшце ўперадзі планеты ўсей.

Ну вось і дачакаўся - не пісаў пра сваё захапленьне да тае пары, пакуль не прайграў. Адначасна ўсталяваўшы новы рэкорд па колькасьці гульняў без паразаў: 15 запар. Праўда, большасьць зь іх скончыліся нічыйным вынікам…

А ўчора прыняў удзел у сваім першым мегатурніры. І высьветлілася, што для паўнавартаснага ўдзелу ў іх мне не падыходзіць 3-я Мазілка… Я ў ёй сядзеў і нават духам ня чуў, што ёсьць у чаце розныя пакоі. Дык вось каб без праблемаў гуляць у турніры, мне трэба было знаходзіцца ў іншым пакоі, ніж усе астатнія "непасьвяшчонныя". То палову ўсяго часу я правёў у тырканьні і пошуку спосабу ўвайсьці ў той пакой (прыйшлося запускаць нават "восьліка" буууээ ), а пасьля, пакуль разкачагарыўся і нарэшце пачаў выйграваць - турнір ужо скончыўся за яўнай перавагай нашае групы. Ага, вось у чым фішка - хоць я і прасядзеў фактычна на падсосе ў "старэйшых" (а я быў найслабейшы з усіх удзельнікаў), але яны справіліся і за сябе, і за "таго хлопца" (то бок мяне). У выніку ўдвая больш выйграў, чым заплаціў за ўдзел.

Але вось ў 3-й мазілцы гуляць не змагу ні ў турнірах, ні ў чэмпіянатах, значыцца. Гэххх, няўжо прывыкаць ізноў да амаль забытае ВогнеЛіскі?.. А ўжо столькі фічаў адпадзе, каторыя пакрысе зьяўляюцца ў МайнФілдзе.

P.S. Гэта я натрапіў на вычварэнцаў чалавечкаў, каторыя дызайняць з мэтаю зрабіць ВагняЛіску прывабнейшай. Яшчэ прывабнейшай, чым яна ёсьць. Такім чынам:

• Распрацоўкі для Мазілкі (па-расейску), у асноўным там сабранае ўсё, што можна доўга шукаць па розных бачынах і краінаў сусьветнага сэціва. Праўда, стваральнік ужо даўно, відаць, забіў на абнаўленьне;
• Шпалеры для працоўнае паверхні вашага кампутару. Агромністы выбар!
• Іконкі і цікавыя анімаваныя вагняліскі. Крыху падняўся настрой нават.
• Брэндынг сусьветна вядомага лягатыпу ВагняЛіскі, у тым ліку і для выкарыстаньня ў іконках. Як усё пачыналася…

А цяпер, значыцца, трэба апраўдаць назву запісу. Дык вось, на маю думку, частыя лягі сэрвэру некаторыя ня вельмі шчырыя гульцы скарыстоўваюць на сваю карысьць. Зразумела, што адначасна анляйн на сэрвісе можа знаходзіцца крытычная маса наведвальнікаў, і таму час ад часу сувязь з сэрвэрам губляецца. Як нейкі спосаб засьцярогі ад пройгрышу праз дысканэкт дзеля гэтага і быў уведзены, відаць, даволі вялікі таймаўт на абмеркаваньне свайго ходу. Натуральна, што гульня можа працягнуцца й раней, але дзеля гэтага патрэбная згода двух бакоў. І вось таму, калі адзін з апанэнтаў зацягвае час… То гульня выклікае нэрвовасьць і імпэт ахалоджваецца. Хаця, паўтаруся, мажліва, гэта ўсё адбываецца проста з-за лягаў сэрвэру…

Даўно. Праўда, толькі зь нядаўняе пары адшукаў некалькі аднаклясьнікаў і нават аднагрупнікаў. Ну, відно адразу, што сэрвіс стары: абнаўляецца экстэнсыўна, то бок ня цераз засваеньне новых тэхналёгій, а шляхам павелічэньня сэрвісаў. Ну дадалі месцы працы, вайсковае службы (цьфу-цьфу-цьфу) й адпачынку - а Фляйка заўважыла, што новыя гэтыя месцы дадаць ужо нельга… Можна шукаць сяброў і ў "сябрах сяброў", суполкі - толькі па месцах вучобы/працы/службы. Калі ненадоўга выйсьці нават у тым самым вакне куды-небудзь недалёка (ды хаця б нават на знаёмствы.аднаклясьнікі.ру), то пры вяртаньні сыстэма вас ужо забываецца начыста… А яшчэ там адна ВЦ (відно, што бляндынко) напісала пра мяне шмат цікавага…

Здуру. Учора. Пачуўшы адным вухам расповеды пра іншы падобны сэрвіс (пра яго пазьней) і падглядзеўшы другім вокам падобнае ў Воллічэн раней. Сёньня ўночы панакідваў усялякае інфы пра сябе, вось толькі не разумею, чаму ён лічыць, што ў мяне вышэйшая адукацыя, хоць я сто разоў (ну, ня сто, а сто пяць можа) яму тыцкаў, што няскончаная. Так што профілю ня надта варта давяраць. Але затое на гэтай бачыне можна адчуць усе прыемнасьці тэхналёгіі AJAX падчас уводу зацікаўленасьцяў, напрыклад. Можна стварыць сьпісы рэкамэндаваных ўэб-бачын і кніг. То я ўжо й сябе прапіярыў, і некаторыя ня надта распаўсюджаныя там беларускія бачыны. Дарэчы, беларуская Вікіпэдыя там таксама ёсьць. Знаёмствы растусаваныя па 3-х колах, што адпавядае сябрам, "сябрам сяброў" і "сябрам сяброў сяброў" на "аднаклясьніках". На МаімКоле зайшоў яшчэ некалькі аднагрупнікаў (ня тых, што на аднаклясьніках) і ўвогуле добрых знаёмых па ўнівэры. А яшчэ! Сэрвіс жа правярае вашую інфу ў жж і адразу шукае іЛЖэ-сяброў, якія зарэгістраваныя і на МаімКоле. Такім чынам я высьветліў сапраўдныя імёны чалавечкаў, якія хаваюцца пад нікамі Дэннь, Юфобі, Ды_Хальт, ну й некаторых іншых.

Да кучы. Сёньня. Гэта той сэрвіс, пра які я ўжо раней мімаходзь прыгадваў, і самы з усіх трох модны (і трэцяе месца па наведвальнасьці ў рунэце пасьля мэйл.ру і яндэксу) - а таму непрыцягальны для мяне. Але зарэгіўся проста дзеля параўнаньня, а не для славы. Шукаць знаёмых ня стаў - адарваўся на падлучэньне да разнастайных суполак, бо нават зацікаўленасьці не засталося цярпеньня ўвесьці, а па прыналежнасьці да тае ці іншае суполкі ўскосна можна здагадацца, які чалавек ёсьць (скажы мне, куды ты ўступіў, і я скажу, хто ты). Да таго ж сэрвіс аказаўся літаральна нашпігаваны ўсялякімі фоткамі прыгожых дзевачак, таму большую частку часу я правёў на ім, гартаючы фотаальбом. А яшчэ на ім відавочны ўхіл у бок наведвальнікаў з Піцеру - мажліва, першапачаткова "УКантакце" пачынаўся як лякальны сэрвіс для паўночнае сталіцы Расеі.

 

Да чаго гэта я? Выйшаў сёньня на абед - надвор’е непрыемнае, але не хацелася ўжо на працу па парасон вяртацца. І тут сустрэў Наташу, якая зь яго (абеду) ўжо вярталася. Ну хоць з радасьцю адабраў у яе парасона пакарыстацца (з ейнаю радасьцю). Мараль сей басьні такава: і было мне шчасьце.

Некалькі дзён таму мая Мірандачка ласкава папярэдзіла пра тое, што ўжо не яна "на сьвеце ўсіх мілей…" выйшла новая яе вэрсыя. Натуральна, што ў той самы дзень яна апынулася ўсталяваная. Заадно давялося высьветліць, што акрамя прыгажосьці і (пакуль невядомых мне) новых фічаў, якія заўжды суправаджаюць выхад новае вэрсыі, абнавіліся і новыя вэрсыі плягінаў для яе. Са старымі яна адмаўлялася запускацца катэгарычна. Давялося пачынаць новую зборку…

Нарэшце ў ёй з учарашняга дню запрацаваў "прынцып аднаго вакна".  Гэтага я так і ня здолеў дабіцца ад 6-е вэрсыі. Затое замест гэтага цяперака не працуюе плягін з аднайменным назовам, што адказвае за popups.  Ня тое каб безь яго нельга было пражыць, але проста прывыкшы.

Гэххх… Так ня хочацца карыстацца зборкай, зробленай чужымі рукамі…

* * *

А сёньня прыйшоў адказ ад рэвізораў са StopBadWare з вынікамі праверкі майго standalone-блёгу (як гэта было). Гы, ну яны дзіўныя: не знайшлі, кажуць, нічога на ім шкоднага. Натуральна - тая спасылка, якую я ім падаваў, ужо два тыдні як не працуе. Абяцалі выдаліць сайт са сьпісу шкодных і ўсё такое, але я ўжо ведаю, у чым была прычына. Дакладней, ня ведаю, але сутнасьць канфлікту ў тым, што тая адрэса, а таксама аф-бачына майго хостару не адчыняецца толькі на адным кампе - маім працоўным. Так што гэта можа быць проста нейкі cookie прабраўся…

А яшчэ ў мяне ё скайп. 

 

Параўнальная табліца камэраў
Type	Nikon D200	Canon EOS 30D	Nikon D80	Canon EOS 400D
Resolution	10.20 Mpixel	8.19 Mpixel	10.20 Mpixel	10.10 Mpixel
Maximum resolution	3872x2592	3504x2336	3872x2592	3888x2592
Minimum resolution	1936x1296	1728x1152	1936x1296	1936x1288
Sensor size	23.6x15.8	22.5x15mm	23.6x15.8mm	22.2x14.8mm
Sensor type	CCD	CMOS	CCD	CMOS
Optical zoom	No	n/a	n/a	n/a
Focal Length Multiplier	1.5	1.6	1.5	1.6
Zoom wide (mm)	n/amm	n/amm	n/amm	n/amm
Zoom tele (mm)	n/amm	n/amm	n/amm	n/amm
Digital zoom	No	No	No	No
Auto focus	Yes	Yes	Yes	Yes
Manual focus	Yes	Yes	Yes	Yes
Focus range (cm)	n/a	n/a	n/a	n/a
Macro focus range (cm)	n/acm	n/acm	n/acm	n/acm
ISO ratings	100, 200, 400, 800, 1600, 3200	100 - 3200	auto, 100, 200, 400, 800, 1600	auto, 100, 200, 400, 800, 1600
Aperture priority	Yes	Yes	Yes	Yes
Minimum aperture wide	n/a	n/a	n/a	n/a
Maximum aperture wide	n/a	n/a	n/a	n/a
Minimum aperture tele	n/a	n/a	n/a	n/a
Maximum aperture tele	n/a	n/a	n/a	n/a
Shutter priority	Yes	Yes	Yes	Yes
Minimum shutter	30	Bulb+30	Bulb+30	Bulb+30
Maximum shutter	1/8000	1/8000	1/4000	1/4000
Sequence (FPS)	5	5	3	3
Build-in flash	Yes	Yes	Yes	Yes
External flash	Yes	Yes	Yes	Yes
External flash type	Hot-shoe	Hot-shoe	n/a	Hot-shoe
Exposure compensation	-5EV - +5EV with 1/1, 1.2 or 1.3 EV steps	-2EV - +2EV in 1/3 - 1/2 steps	-5EV - +5EV with 1/2 or 1/3EV steps	-2EV - +2EV with 1/3 steps
Video function	No	No	No	No
Video sound	No	No	No	No
Maximum video resolution	n/a	n/a	n/a	n/a
Minimum video resolution	n/a	n/a	n/a	n/a
Frames per second (fps)	0fps	0fps	0fps	0fps
Voice recording	No	No	No	No
Optical Viewfinder	Yes	Yes	Yes	Yes
Electronic Viewfinder	Yes	No	No	No
LCD display	Yes	Yes	Yes	Yes
LCD size	2.5-inch	2.5-inch	2.5-inch	2.5-inch
LCD Resolution (pixels)	230,000 pixels	230,000 pixels	230,000 pixels	230,000 pixels
Self-timer	Yes	Yes	Yes	Yes
USB	USB 2.0 Hi-Speed	USB 2.0 Hi-Speed	USB 2.0 Hi-Speed	USB 2.0 Hi-Speed
Video Out	Yes	Yes	Yes	Yes
Firewire	No	No	No	No
Bluetooth	No	No	No	No
Weight	830g.	700g.	585g.	510g.
Sizes	147x113x74mm	144x106x74mm	132x103x77mm	126x94x65mm
Check Price	Nikon D200	Canon EOS 30D	Nikon D80	Canon EOS 400D

 Гэта я да чаго вяду. Не зразумеў: блін, што, мой улюбёны Нікан мае матрыцу CCD??? Гэта раз.

Кэнан выпусьціў супэр-мэга-пупэр-камэру ўсіх часоў і народаў.

Падтрымоўвае аб’ектывы ня толькі свае, але й ад Ніканаў, Сонек, Алімпусаў ды Сыгмаў. Шырокаэкранны дысплэй з тачскрынам на задняй панэлі. Інтэграваны ў камэру стабілазатар выяваў. Тры вінчэсьцеры, пішучы blu-ray-прывад, прагляд тэлебачаньня/праслухоўваньне радыё/mp3, мажлівасьць здымаць бяз шуму на максымальнай iso 12800, перадусталяваная Vista, але самае галоўнае - кнопка шчасьця!!! Зь ёй вы ня зможаце зрабіць благога здымку ў прынцыпе! Гэта два…

3. На падказку Валеры Цапкова знайшоў цікавы пошукавы сэрвіс малюнкаў. Бо й сапраўды - падобны сэрвіс ад гуглю выдаваў зашмат "інфармацыйнага сьмецьця". А вось жа PanImages шукае ваш запыт на ўсіх магчымых мовах, на якія здолеў яго перакласьці. Пасьля можна падкарэктаваць вынікі пошуку ў залежнасьці ад сэмантычнага значэньня словаў. Асабліва мяне зьдзівіў той хвакт, што вынікі на мой тэставы запыт ад флікэру былі болей блізкія да мэты, чым ад гуглю. Колькасьць даступных моваў пастаянна павялічваецца.

Але самая навіна нумар нуль - гэта тое, што сёньня мой новы падвопытны ад ўордпрэсу, які я толькі заснаваў і яшчэ не пасьпеў нават як сьлед пакруціць, аказаўся заблякаваны чудзіламі ад StopBadware з прычыны падазрэньня яго ў шкоднасьці для наведвальнікаў. Схадзіў на іхнюю бачыну па тлумачэньні. Пераверыў усё, што яны рэкамэндавалі праглядзець самастойна, ці не забралася якая зараза да мяне ў блёг. Адкаціў на стандартовую тэму. Не дапамагло. Адаслаў ім тлумачэньне з апісаньнем зробленых дзеяньняў і пажаданьнем хутчэй разабрацца зь відавочным непаразуменьнем. Буду чакаць адказу. Спадзяюся, мы зь імі вырашым гэтую праблему. Гэта хіба адзінае, што выбіла мяне на гэтым тыдні з каляіны. У астатнім на тле хуткага спатканьня ўсё проста цудоўна…

Upd. Заблякаваная таксама й бачына майго хостэру. Значыцца, праблема не ў мяне. Жэнька ўжо ў курсе. Сёньня ўвечары і ён падлучыцца да сумеснага вырашэньня гэтае праблемы.

Баюся сурочыць памыліцца, канечне, але ж…

Абрыдла чытаць папярэджаньні BWMeter’у пра тое, што працаваць яму на маім кампе засталося паўмесяцы. Праблему вырашыў татальным вынішчэньнем яго зь вінту. 

Там, відаць, ён яшчэ неяк узаемадзейнічаў з сеткай, і таму мяне адразу выкінула з байфляю. Падумаў, што цяпер, блін, мяне ізноў чакае ўпартае бойка за права быць падключаным, і пайшоў на перазагрузку.

Ні фіга: зайшоў пад сваім асноўным акаўнтам, на якім заканэкціцца дагэтуль было нерэальна. Усё атрымалася зь першага разу.  Болей гэтага зла ў мяне і блізка ня будзе!

P.S. А я яшчэ думаў, ці варта адчыняць ліст на яху ад невядомага адпраўніка. Не, усё-ткі зло - яно мне не патрэбнае. 

Прыслала ж Яху паведамленьне пра тое, што я так даўно чакаў: канчатковае закрыцьцё хостынгу фотак. Прапануюць мне альбо добраахвотна-прымусова перанесьці ўсё на флікер (папса!!!), на якім я не зьбіраюся быць, калі ёсьць іншыя (і лепшыя), альбо захаваць хутчэй іх сабе на вінт. Хех, усе?! Нават ня хочацца глядзець, што там у мяне ляжыць - так ужо даўно гэта было…

А яшчэ скарыстаўся… Не, пачнем спачатку, як я да такога дайшоў.   Быў у "Аўтастрадзе 60" такі шарык, які даваў адказы на ўсе пытаньні. Каторыя падразумяваюць адказы на "так" ці "не", канечне. Дык ёсьць такія сама лялькі - уназукін. Ня ведаю, чаму я пра іх сёньня вырашыў узгадаць. Магчыма, таму, што аблазіў увесь Дом Міколкавых Doom’ак да самага пачатку.

Паколькі ў Міколкі нешта відавочна не працуе фідбэк, дык высьветліў, што іх можна замовіць у іншым месцы, прычым, відаць, нават не ўсьляпую - якая патрапіцца, а выбраць можна. Хаця можа, каб элемэнт выпадковасьці ўнесьці - было б цікавей. А выбар гэтых лялек даволі вялікі.

А яшчэ - не памятаю, як звалі пэрсанажу фільму, які хацеў на ўсё ведаць адказы, а вось жа і ў сэціве такі чалавек ёсьць, і зваць яго Алан Лубін.

Alan Lubin is letting a japanese toy decide his life.
Click above to watch his life implode in real time.

Ну, як вышэй напісана, гэты чалавек пры прыняцьці рашэньняў спадзяецца на падказку ад свайго Ўназукін. Я нават не паленаваўся і - тут я вяртаюся да таго, з чаго хацеў пачаць - і скарыстаўся яшчэ адным (якім ужо па ліку!) сэрвісам ад Гуглю - анляйнавым перакладчыкам. 

Я получаю на отлично с AG на данный момент, и поэтому мой выбор ограничиваются далее:) что-то я хочу сделать - чтобы не нарушить AG. или б) что-то я не хочу делать, чтобы не нарушить AG. И несмотря на некоторые наличных игорных мошенников я еще из кармана для омаров и день поездки, так что не стоимость земли будет бонус.

Мдзя… І пайшоў я чытаць арыгінал, адным словам.  Першы сэрвіс ад Гуглю, які мне не спадабаўся і не павінен спадабацца да тае пары, пакуль я не забудуся ангельскую мову зусім.

Ну і яшчэ колькі спасылак цікавых. Яшчэ адзін блёг (на рухавіку ЎордПрэс) і тое, што я даўно хацеў дзе-небудзь пачытаць.

Стаміліся падазраваць свой антывірус у некампэтэнтнасьці? Анляйн-праверка адразу дваццацьцю антывірусамі!