We are the greatest!

Пісаў пра гэта нядаўна, вось і дацацкаўся.

via Валеры Цапкоў

У працяг папярэдняга запісу пра эўрапейскі здабытак Беларусі. У Беларусі ёсьць копія варшаўскага палаца.

• http://kamocki.livejournal.com/6999.html
• http://www.racyja.com/news/materyyaly/kultura/16553.html
• http://www.graffiti.by/2009/cddvdbook-change/

Чыгунная патэльня (з высокімі сьценкамі, цяжкая) - брытван.

via Бывай, мова

Гаворым з жывёламі па-беларуску

via Бывай, мова

Яшчэ адзін прадстаўнік азіяцкае краіны, да якое так імкнецца рэжым.

Што чакае ў недалёкай будучыні.

Гэта маецца на ўвазе, што дзень блёгера праводзіцца ў чацьверты раз, ажно я ніводнага разу пастоў з такім назовам не ствараў. Зрэшты, і ў чацьвертай акцыі «Дзень блогера» таксама не паўдзельнічаў, бо гэты запіс зроблены на наступны дзень пасьля сканчэньня акцыі. Таму і завецца адпаведна: «пост – дзень…»

1. Буду ў скароце. Эканамічны крызіс толькі багатых закране. А нам, бедным, сынку, гамон.
2. Вайна – гэта зло.
3. Дарэчы, хто такія бэнгальцы? А то надоечы мне з Новай Зэляндыі прыгожую марачку з паштовачкай даслалі…
4. Ды пофіг мне ваш Менск.
5. У, дзеўкі – гэта добра. Паэткі – гэта горш. Ці аніяк.
6. А вось уяўляеце сытуацыю: кліент тэлефануе ў арганізацыю, дзе яму адказваюць на незразумелай мове. Альбо калі прыходзіш у краму і спрабуеш растлумачыць прадавачцы, што хочаш набыць, без тыканьня пальцам у вітрыну і кіраваньня пальцам «лявей!.. ніжэй!..». У першым і другім выпадках чалавеку адмаўляюць ў абслугоўваньні на дзяржаўнай мове. Адпаведна, службовая асоба (альбо прадавачка, альбо арганізацыя, альбо прадстаўнік паслуг) не застаецца без пакараньня ў выглядзе прынамсі запісу ў кнізе скаргаў. Вы ж атрымоўваеце з боем тое, што павінны былі мець па першым патрабаваньні. Цяпер самае цікавае. Калі вы гэта падаяце ў якасьці прыкладу, як трэба адстойваць свае правы, людзі не асуджаюць аўтара, а пераймаюць яго прыклад сабе на ўзбраеньне. Вось тады і паўстане доўбаны беларускі нацыяналізм!
7. А таму што не паўстаў доўбаны беларускі нацыяналізм. Мне ўвогуле незразумела, як у дзясятыя-дваццатыя гады здолелі вылучыцца ў асобныя краіны пасьля развалу Расейскае імпэрыі, напрыклад, прыбалтыйскія краіны, і як яны нагрэліся «паміж Польшчай і Расеяй», у той час як цяпер мала хто ведае пра такую выдатную магчымасьць для Беларусі, як Сярэдняя Літва. Можа, і ва ўкраінцаў Украінская Народная Рэспубліка мела свае адгалоскі ў 20-х гадох, ды мне таксама пра гэта нічога не вядома…
8. І нарэшце – пазаўчора чарговы раз ніхто не падтрымаў дзень ганьбаваньня дзяржаўнага сьцягу акупантамі-калхозьнікамі…

А яшчэ падзівіла тое, што ці ня ўсе ўдзельнікі «дзён блогераў» «месьцяцца» на ЖЖ. Мдзяяя, адстаем ад цывілізаванага сьвету (маецца на ўвазе не азіяцкая краіна, якой прыналежаць правы на жж з даўніх пор) на некалькі год…

1. Трэба ў цырку бываць часьцей.
2. Зямля пад бамбёжкай.
3. Або пан, або пані.
4. Малая і дурная яшчэ кніжка.
5. Тысяча пяцьсот дваццаць дзевяць, тысяча пяцьсот шэсцьдзесят шэсьць — няма дзе прылегчы, і нават прысесьць.
6. Ворагам прыйдзе трындзец.
7. Агульная млявасьць і гэта не валчанка.
8. Узяўся за яйца і пачасаў.
9. Закапаць кроплі вам у вочы.
10. Ты не чакай, кіна ня будзе, кіншчык сьпіўся.
11. Разумнаму гадасьць - дурню радасьць.
12. А можа вас яшчэ і марозівам пачаставаць?
13. Паміж Польшчай і Расеяй ня ходзіць мэтро.
14. Не пакідайце ж недапалкі міма сьметніц.
15. Грантасос-паравоз.
16. Сын за бацьку, бацька за рэпку, цягнуць-пацягнуць, і не выцягнуць.
17. Каго любіш? Таго і чубіш!
18. Не разьбіць, не спыніць нашых вялікіх баявых чалавекападобных робатаў.
19. Мёртвым можна без чаргі.
20. Мой родны вечна галодны.
21. Не хачу разуць, бо вы шкарпэткі даўно не пралі.
22. Абое на габое.
23. Саша і прастакваша.
24. Зьявілася вада гарачая ў душы.
25. Намацаць у майтках сонца.
26. Пане ня ў стане.
27. Ідзіце ў дупу, калі ласка.
28. Асьцярожна, яны кусаюцца.
29. Ні Богу сьвечка, ні ў войска не возьмуць.
30. Дзьве дзюркі ў носе і тыя з казяўкамі.

via Ку-Палінка

via Ку-Палінка

 

Алег Волчак, былы сьледчы, цяпер праваабаронца і кінаактор:

— Мне распавядалі, што нашы спэцслужбы маюць тэхніку, якая рэагуе на канкрэтныя словы, прозьвішчы. Колькі захоўваецца інфармацыя, зьнятая зь нечага мабільніка, дакладна невядома. Але за прыкладамі далёка хадзіць не трэба: ня так даўно майму сябру, які раней быў суддзём, а цяпер проста юрыст, прадэманстравалі раздрукоўку яго размоў з прадстаўніком адной прыватнай фірмы…

Праслухваньне можа быць санкцыянаваным і несанкцыянаваным. Так, адзін з апэратараў мабільнай сувязі, які працуе на беларускім рынку, мае ня вельмі добрую рэпутацыю ў гэтым сэнсе. Кажуць, што там нярэдка здаюць кліентаў спэцслужбам.

Валеры Костка, падпалкоўнік запасу КДБ:

— У 2001 годзе палітыкі Міхаіл Марыніч і Ўладзімер Ярмошын разам гулялі па лесе, і нікога вакол не было. А стэнаграма іх размовы ляжала на тым стале, дзе трэба! Вось і ўвесь адказ на ваша пытаньне. І тэлефоны разьбіраюць, і сім-карты хаваюць пад нейкія магнітныя палі, а ўсё роўна, калі спэцслужбе неабходна атрымаць інфармацыю, яна яе атрымае. Таму ня трэба спрабаваць непрафэсыйна працаваць супраць прафэсыяналаў. Варта рабіць так, каб у гэтых прафэсыяналаў не было падстаў прыкалупацца да цябе.

— Як лічыце, ці выпадкова пасаду кіраўніка службы бясьпекі адной з кампаній, якая працуе на рынку мабільнай сувязі, займаюць адстаўныя генэралы: спачатку генэрал Віктар Басалыга, цяпер — былы міністар унутраных спраў Валянцін Агалец?

— Па-першае, няпыльная пасада, а па-другое, з генэраламі заўсёды можна вырашыць любое пытаньне. Калі ж прызначыць на гэтую пасаду дылетанта, яму давядзецца тлумачыць нейкія нюансы. І спэцслужбы зацікаўлены мець на такіх пасадах людзей, якім доўга ня трэба тлумачыць, што да чаго.

Цяжка высьветліць, што тут праўда, а што лухта, але асьцярожнасьць ніколі не зашкодзіць.

Зарэгістраваўся.

- А почему у вас нет ленточки, щас мы вам ее на зеркало…
- Отойди от машины.
- Вы что?! Это же память! О великой победе!!!
- Кто был командующим 2-м Белорусским фронтом в 1945-м году?
- Ээээ… мммм… А! Жуков!!!
- Рокоссовский. На х@й себе ленточку намотай на память.

Далей чалавек тлумачыць, што чорна-аранжавая стужка - гэта знак пашаны, прыраўнаны да ордэну. Апранаючы яго дзявятага траўня, вы самі сябе ўзнагароджваеце ордэнам за перамогу над нацызмам. Дзе, вы кажаце, ваявалі?
Павязваючы яго на машыну - узнагароджваеце машыну. Выкідаючы дзясятага траўня ў сьметнік - самі разумееце…

via Кірыл Атаманчык

Што, няўжо? Ды ну? Не, што, насамрэч? Ды ну на$@%!!!

via Адрыяна

Дык вось вы якія! Дакалупаўся да блёгу школы "Green Hills" (хех, ізноў на ЖЖ) і блёгу ейнае кіраўнічкі і па сумяшчальніцтве разумнае дзяўчыны (упэўніўся ў гэтым, толькі паслухаўшы яе два вечары ў цягніку да Кыіву і назад).

Ну зь імі раней сутыкацца на прасторах ЖэЖэ не даводзілася, а вось Ліўлін… Пачытаўшы ейны жж, яе лёгка цяпер супаставіць яшчэ з адной асобай у нашым вагоне .

Ну а далей ужо лёгка вышчаміць яшчэ пару невядомых мне (але можа быць каму-небудзь іншаму) удзельніц клюбу: Лэйла Зіменка, Беса (таксама езьдзіла ў Кыіў, але не ўяўляю, хто), Таф_кукі (ці ўжо зь іншага клюбу?..)

1. «Як я кінуў паліць з дапамогай малітвы». Няхай сабе і вывучаць малітву, абы дапамагло.
2. Як кінуў паліць А. Лебедзеў. Няхай сабе і нецэнзурна, без чаго ён яшчэ не навучыўся абыходзіцца, але ж ягоны спосаб таксама дзейсны.

Сігналы рэгуліроўшчыка дарожнага руху, у прынцыпе, простыя і зразумелыя. Іх тры.

Рука ўгару: усім стаяць, страляць буду.

Стаіць проста (зь нязначнымі мадыфікацыямі) — па бакох ехаць можна, з морды і сьпіны не давіць.

Выцягнуў правую руку ўперад (гэта самы складаны сігнал): са сьпіны не давіць; з таго боку, дзе рука (шлагбаўм), нельга ехаць таксама; зь левага боку, дзе няма рукі з чароўнай палачкай можна ехаць, як хочаш; а тыя, на каго ён паказвае палкай — могуць ехаць толькі ўправа (прыцісьніся да абочыны!).

Усялякія дробязі жыцьця кшталту трамваяў і пешаходаў у разьлік можна ня браць. Як што, дык трамвай зьвякне, а пешаход адскокне назад.

Але што ні кажы, а й праўда, ёсьць у рэгуліроўшчыкаў унівярсальны спосаб заблытаць увесь дарожны рух разам зь ягонымі ўдзельнікамі: насіцца па праезнай частцы, адным ротам лаецца, а другой рукой з паласатай палачкай верціць бы прапэлерам. Вось ён-то і застаўся неразгаданы…

via Каці́шча